Uit het leven gegrepen

Als journalist van het Nieuwsblad Noordoost-Friesland heb ik de afgelopen jaren tientallen columns geschreven. Toen mijn contract op 1 juli 2015 na een dienstverband van tien jaar stopte, kreeg ik verschillende keren van mensen uit de regio te horen dat ze vooral mijn columns erg zullen missen, omdat die voor velen heel herkenbaar zijn.

Er zitten luchtige columns bij over trouwen, Harry Potter en Cambuur. Maar ook zwaardere onderwerpen komen aan bod zoals de zelfmoord van een collega of het overlijden van de zoon van onze buurvrouw als gevolg van een auto-ongeval. Ook mijn werk en de kinderen (sinds 2011 ben ik moeder) vormen belangrijke inspiratiebronnen voor mij.

Daarnaast hield ik in 2013 voor de website www.gezondheidenco.nl een blog bij over mijn tweede zwangerschap. De laatste tijd plaatst de website www.heitenmem.nl regelmatig columns van mij over kinderen en voor de website www.in-dokkum.nl heb ik af en toe columns geschreven die betrekking hebben op de regio Dokkum.

Hierbij een selectie van de columns uit de afgelopen jaren waarop ik de meeste reacties heb gekregen.

Waar zijn de Friese journalisten?

Het valt me de laatste tijd steeds vaker op dat journalisten niet meer komen opdagen bij gebeurtenissen waarvan ik denk dat hun lezers/kijkers/luisteraars het interessant zouden vinden. Ik begrijp dat het door bezuinigingen lastiger is om overal maar journalisten naar toe te sturen, maar toch. Ik weet ook dat iedereen die een evenement organiseert z’n […]

Een vakantie zonder internet, het kan echt!

Het is nog maar 7 jaar geleden. Tegelijk met de geboorte van onze oudste dochter kreeg ik voor het eerst een iPhone. Een 4S. Van mijn werk. In principe ook alleen bedoeld voor mijn werk. Maar sinds de komst van de iPhone loopt werk en privé steeds meer door elkaar.

Ontspullen

Ontspullen noemen ze dat. Ideaal op Koningsdag. De voorpret begon gisteren al. Samen met onze 2 dochters van 5 en 7 jaar ging ik naar zolder om spullen te zoeken voor de vrijmarkt in ons dorp. Een hele strijd. De oudste wilde alles wel verkopen, maar de jongste niet. Met pijn en moeite lukte het […]

Saaie kerst

Ik vind kerst nogal saai. Begrijp me goed, niet de weken voor kerst hoor. Nee, dat vind ik juist de mooiste tijd van het jaar. Hoe donkerder de dagen, hoe meer lichtjes en gezelligheid in huis. Lekker op de bank voor de buis met thee en kerstkransjes erbij, heerlijk!

Column: Een droom

5 september was altijd een feestdag. Dan was mijn pake jarig. Een lieve man met weinig eisen. Hij had wel dromen. Zo had hij eigenlijk wel geschiedenis willen studeren. Maar dat kon niet. Hij moest boer worden. Of hij dat erg vond, heb ik hem weleens gevraagd. ,,Dat wie doe sa’’, was zijn antwoord.

Column: We hadden dus ook naar Esonstad kunnen gaan

Als de kinderen het naar hun zin hebben, dan genieten de ouders ook. Een veelgehoorde uitspraak. Maar hebben we eigenlijk wel genoeg genoten, vraag ik me af terwijl ik de vakantiefoto’s van Mallorca bekijk.

Noflik Wenje met kinderen

‘Less is more’ zeggen kenners vaak als het om woninginrichting gaat. Zo denken onze dochters van 4 en 6 jaar er niet over. Zij mochten dit jaar de Paastak versieren.

Balans

Ik lig in bed, met mijn zieke dochter naast me. Ze heeft de hele nacht overgegeven. Acht keer om precies te zijn. Ze hield de ‘score’ zelf bij. Dit zijn van die nachten dat je zelf niet slaapt. Een mooi moment om na te denken over het afgelopen jaar.

Voorpret

,,Dit is de moaiste dei fan myn leven”, zegt onze oudste dochter Lena, net zes jaar. We zitten in de auto te wachten in Dokkum. De brug is open en wat voor boot komt er toevallig voorbij varen? De stoomboot van Sinterklaas. Het staat er echt op: Pakjesboot 12!

Rykdom

Van der Werf, is dat met 1 of met 2 ff-en? Die vraag is mij vaak gesteld in mijn leven. Mijn vader zei altijd: Wy binne Van der Werf mei 1 F. De earme tak.