Berichten

De Grote Online Quarantaine Pubquiz Show

De inschrijving voor de Grote Online Quarantaine Pubquiz Show van Noordoost-Friesland is begonnen. Deze te gekke, gezellige en spannende online quiz vindt live plaats vanuit je eigen woning op woensdagavond 20 mei (voor Hemelvaartsdag) om 20.00 uur. Het wordt een avondvullend programma met leuke vragen voor het hele gezin.

Deze Grote Online Quarantaine Pubquiz Show is een initiatief van Pieter Jan Heidstra van De Westereender en Wessel de Roos van Café De Hossebos. ,,Mensen zijn in deze coronatijd toe aan iets anders en willen graag iets hebben om naar uit te kijken.’’ De quiz wordt gepresenteerd door Bouke Koning uit Kollum die gespecialiseerd is in het organiseren van De Quizshow. Hij heeft ervaring met het regelen van een online quiz via een livestream waarbij mensen vanuit huis via een app antwoord kunnen geven op de verschillende vragen. ,,Bouke verzorgt vanaf een speciale geheime locatie een avondvullend programma met tien vragenrondes waarbij we zelf ook ideeën mogen inbrengen’’, vertelt Pieter Jan. Die ideeën zijn er genoeg.

Aanmelden en Hossebox

De inschrijving is zaterdagavond geopend. De eerste tientallen aanmeldingen stroomden meteen binnen. Mensen kunnen zich aanmelden via de FB pagina van De Westereender https://www.westereender.nl/aanmelden-voor-de-quarantaine-pub-quiz/  Wees er snel bij want er is een maximaal aantal deelnemers.

De kosten voor deelname zijn €29,50 per gezin inclusief Hossebox. In de box zit – naast diverse hapjes en drankjes – een briefje met de code waarmee je kunt inloggen voor de quiz. Ook zijn er in de Hossebox talloze kortingsbonnen te vinden die beschikbaar zijn gesteld door lokale ondernemers.  Deelnemers krijgen via Facebook bericht wanneer ze de Hossebox kunnen afhalen. Bezorgen kan ook. Voor de winnaars zijn er cadeaukaarten beschikbaar gesteld door De Coop in De Westereen. Houd voor actuele ontwikkelingen de Facebookpagina van De Westereender en Wessel de Roos in de gaten.

Op de foto: Pieter Jan Heidstra en Wessel de Roos zijn klaar voor de Grote Quarantaine Pubquiz Show. Jullie ook? Foto: Klasina van der Werf

Creatieve ondernemers in de nieuwe Westereender

We kunnen er niet omheen, ook in De Westereender van mei staan weer veel verhalen over de coronacrisis. Maar, zoals lezers gewend zijn, is het in deze krant allemaal net even ‘oars as oars’. Zo staat vooral centraal op welke creatieve manier de ondernemers uit de regio Noordoost-Friesland omgaan met deze crisis. De bloemist, een kok, de dominee, een kunstenaar, maar ook de kapper, een acteur en de eigenaren van de sportschool komen aan het woord. Bijzonder is het initiatief van ‘ús eigen’ Pieter Jan Heidstra en café-eigenaar Wessel de Roos om een grote online quarantaine pubquiz te organiseren, compleet met Hossebox en een bijzondere hoofdprijs.

Uiteraard verliezen we de realiteit niet uit het oog. Ook het indrukwekkende verhaal van Gerbrecht van der Meulen uit Hiaure is te lezen in De Westereender. Deze 24-jarige verpleegkundige werkt op de corona-afdeling in het St. Antonius Ziekenhuis in Nieuwegein. En Burt Sytsma uit Ee vertelt hoe hij deze tijd ervaart nu zijn moeder, die in Meckama State in Kollum woont, besmet is met het coronavirus. Verder hebben we ook weer een oorlogsverhaal, dit keer vertelt door de ogen van Ine Prins die de oorlog als meisje meemaakte. Ze weet nog goed dat ze 75 jaar geleden in haar bed lag te zingen toen haar moeder zei: ,, Hâld mar op mei sjongen. Miskien sjogge we dyn heit nea wer.’’

De Westereender verschijnt op woensdag 6 mei bij ruim 36.000 mensen uit de hele regio Noordoost-Friesland in de bus. Losse exemplaren van De Westereender zijn onder andere verkrijgbaar bij de Coop en Primera in De Westereen, bij de diverse gemeentehuizen en de Jumbo in Dokkum.

Ouderwets gezellig

Voor de meesten zal het even wennen zijn dat ze aan huis gekluisterd zijn om verspreiding van het coronavirus te voorkomen. Er is alleen één persoon van wie ik weet dat hij dat helemaal niet erg vindt. Alex Bouma, voormalig persfotograaf in Noardeast-Fryslân. 

Alex is inmiddels 71 jaar, woont in Sibrandahûs, is al een aantal jaren met pensioen en noemt zichzelf sindsdien ‘beroepskluizenaar’. ’s Winters zit hij in zijn ‘hoekje’ op de bank, leest de krant, drinkt koffie en bezoekt op zondags de concerten in de Kloosterkapel naast zijn woning. Zodra de zon begint te schijnen verplaatst hij zijn activiteiten naar zijn hinghok op het erf vanwaar hij een prachtig uitzicht heeft over de weilanden.

Alleen als het noodzakelijk is verlaat Alex zijn stekje, bijvoorbeeld voor de wekelijkse boodschappen. Ook daar heeft hij zijn vaste adresjes voor, want – zoals veel kleine ondernemers weten – hij blijft ‘zijn’ winkels trouw. ‘Minsken as Alex skuorre ús der trochhinne’, heeft de groetenman uit Dokkum weleens tegen mij verteld. Als oud-collega bezoek ik Alex één keer per jaar. Dan praten we elkaar onder andere bij over de ontwikkelingen bij de krant.

Tijdens verjaardagen krijg ik tegenwoordig bijna alleen nog maar appjes of felicitaties via Facebook, maar er is altijd één persoon die ’s ochtends om stipt negen uur belt: Alex. In deze coronacrisis dacht ik aan Alex. Hoe zou hij deze tijd ervaren? Ik besloot hem te bellen. Terwijl de meeste mensen in een dip zitten kreeg ik een vrolijke Alex aan de lijn. Hij bekijkt het gedrag van de mensen vanuit zijn visie vanaf een afstandje en kwam tot de volgende conclusie:

,,Der binne trije soarten minsken: leave minsken, gekken en grutte gekken.’’ Met die laatste groep doelde hij op de hamsteraars in de supermarkten. De eerste groep zijn ongetwijfeld de mensen uit de zorg en wie de mensen uit de middelste groep zijn weet ik niet. Misschien ik zelf wel, dacht ik later toen we de verbinding hadden verbroken. Alex had het er namelijk ook over dat het virus in Nederland is gekomen door de mensen die van ‘funreizen’ houden. En hij sprak zijn verbazing uit over mensen op social media, waar hij niet aan meedoet en waardoor zijn leven naar eigen zeggen ouderwets gezellig is.

Ik begin steeds beter te begrijpen wat hij daarmee bedoelt. Vooral nu we op ons eigen huis en gezin zijn aangewezen. Eerlijk gezegd vind ik het heerlijk dat ik even niet meer hoef te rennen, te vliegen en te draven. ’s Ochtends geen ochtendspits omdat de kinderen snel naar school moeten, ’s avonds geen vergaderingen en de interviews die ik overdag doe zijn allemaal telefonisch. Ik merk nu pas dat we het wel heel druk hadden waardoor we geen oog hadden voor de kleine dingen. Zoals genieten van de rust met een krant in de zon en een lekker kopje koffie erbij. Voor de zon hoef je volgens Alex niet naar het buitenland. Die is hier precies hetzelfde.

‘In saai bestean kin hiel ryk wêze’, zo sloot Alex ons telefoongesprek af. Die zin zal ik proberen te onthouden, ook als deze coronatijd voorbij is. Net als Alex heb ik nu ook iets ontdekt, namelijk dat er vier soorten mensen zijn: leave minsken, gekken, grutte gekken…én Alex!

Klasina van der Werf

Bron: De Westereender, april 2020

De Westereender brengt speciale corona-editie uit

DE WESTEREEN – In tijden dat ook huis-aan-huiskranten het moeilijk hebben gaat de uitgever van De Westereender niet bij de pakken neerzitten. Integendeel, in samenwerking met de redactie is een speciale corona-editie uitgebracht. In deze krant wordt duidelijk hoe mensen uit Noordoost-Friesland deze bijzondere coronatijd ervaren. ,,Maar we brengen het nieuws wel op zo’n manier dat de verhalen hoop en troost bieden. Niet voor niets wordt De Westereender de leukste krant van Noordoost-Friesland genoemd’’, stelt uitgever Pieter Jan Heidstra.

In de editie van april vertellen verschillende mensen uit de regio Noardeast-Fryslân hoe zij deze coronacrisis ervaren. Zo komt er een juf en een horecaondernemer aan het woord, maar ook mensen uit de zorg en examenkandidaten. Bijzonder is het verhaal van ambulancechauffeur Norbert Beerstra. Hij heeft vanuit Brabant corona-patiënten vervoerd naar onder andere het UMCG. Naast de ‘coronaverhalen’ staan er uiteraard ook andere human-interest verhalen in de krant, zoals lezers dat van De Westereender gewend zijn. Zo heeft de redactie interviews gedaan met televisiepresentator Sipke Jan Bousema, kok Wiebe de Jong en tennisleraar Stephan van den Berg.

Sulveren opstekker

Verder is er aandacht voor de skatebaan in Feanwâlden die dankzij jongeren uit het dorp omgetoverd wordt tot een prachtige ontmoetingsplek. Ook het oorlogsverhaal in het kader van 75 jaar vrijheid die de redactie dit hele jaar al brengt ontbreekt niet. Dit keer gaat het over verzetsman Yde Pranger, die zich zijn hele leven schuldig heeft gevoeld over de verzetsactie bij De Falom. Bijzonder in deze krant is ook de uitreiking van de eerste ‘Sulveren opstekker’, een nieuwe prijs van De Westereender.

Tulpen Brugchelencamp

De Westereender verschijnt op woensdag 8 april bij ruim 36.000 mensen uit de hele regio Noordoost-Friesland in de bus. Om  de bewoners van Brugchelencamp op te fleuren in deze coronaperiode deelt uitgever Pieter Jan Heidstra in samenwerking met Jilderda Bloemenboetiek op deze dag tulpen uit bij het zorgcentrum in De Westereen. Losse exemplaren van De Westereender zijn verkrijgbaar bij de Coop, Primera en het bovengenoemde zorgcentrum. Tevens is De Westereender gratis verkrijgbaar bij de diverse gemeentehuizen en de Jumbo Dokkum.

Een lach en een traan

We zijn voorbij de start, maar nog niet aan het einde van het begin, zo zei Rutte gisteren. Echt origineel was hij niet met deze uitspraak las ik op Twitter. Winston Churchill zei in 1942: Now this is not the end. It is not even the beginning of the end. But it is, perhaps, the end of the beginning.

Hoe dan ook, we zijn er nog niet! 28 april is de nieuwe datum waar we naar toe kunnen leven. Na deze week dus nog 4 weken te gaan. Minimaal. Daarna volgt de meivakantie, dus als alles goed gaat kunnen de kinderen 11 mei weer naar school.

We leven nu van dag tot dag en proberen er elke dag wat van te maken. De afgelopen week was even pittig omdat Johan en ik het allebei erg druk hadden met ons werk. Wat meespeelt is dat de journalist in mij tijdens deze coronacrisis naar bovenkomt. Als redacteur van De Westereender moét ik daar iets mee doen. Het resultaat is volgende week te bewonderen.

Ondertussen help ik de meiden met hun huiswerk, maar we proberen vooral ook de humor er in te houden. En dan komt het goed uit dat het vandaag 1 april is. Gisterochtend hadden we alvast leuke grapjes voor heit bedacht. Zijn hoofd beschilderen met SC Heerenveenvlaggen lukte helaas niet, maar de foto van de aap op de spiegel en mayonaise in de tube tandpaste wel! En de grapjes gaan vandaag waarschijnlijk nog wel even door.

Nu, na ruim twee weken, begint ook het besef te komen dat we onze ouders/pakes en beppes beginnen te missen. Zij zitten in de risicoleeftijd dus we blijven allemaal veilig thuis. Deze week zijn we voor het eerst aan het beeldbellen geweest. Erg leuk en grappig, maar het is toch anders dan even een knuffel geven.

Gisteren was Johan een blokje om in de auto met de meisjes en onverwachts reden ze langs het huis van pake en beppe in De Westereen. Beppe haalde meteen een verrassingstas uit huis voor onze dochters met kleurboeken, paaseieren van chocola en knutselspullen. Wat waren ze blij. Niet alleen met de spullen, maar ook dat ze elkaar even konden zien. Met tranen in de ogen zwaaide beppe ze uit. ,,Beppe moat gûle omdat se ús mist’’, was de conclusie van de jongste dochter.

Thuis gingen ze meteen knutselen. Een mooie kaart voor de beppes met daarop de tekst: We hopen dat we jullie snel weer zien…

En nu maar hopen dat 28 april echt de einddatum is!

Klasina van der Werf

TikTok

Mag ik op TikTok? Deze vraag stelde onze dochter van 8 jaar ons vorige week. Gelukkig wist ik wat het was. Nog maar net, dankzij een artikel in De Westereender. ,,Daar ben je nog veel te jong voor’’, was mijn eerste reactie.
 
Voor degenen die het niet weten: TikTok is een kruising tussen sociale media -en een muziekapp en het is immens populair bij vaak jonge tieners. Na de vraag van mijn dochter ben ik mij eens in de wereld van TikTok gaan verdiepen. Veel kinderen maken grappige korte filmpjes op deze app met allerlei effecten. Best creatief eigenlijk. Ik vroeg me dan ook af: kan dat kwaad?
 
Volgens Jesse van Wieren is 8 jaar tegenwoordig een normale leeftijd om op TikTok te gaan. Ik heb het hem even gevraagd tijdens een interview over het Iepenloftspul van Burgum waarin deze bekende TikTokker meespeelt. Het probleem is dat ik digibeet ben. Iedereen die voor 1980 is geboren schijnt moeite te hebben met digitale media. En ik ben van ’79.
 
Diezelfde digibeten zijn dus de ouders die nu belangrijke beslissingen moeten nemen over hoe hun kinderen moeten omgaan met de nieuwe media. Alsof opvoeden zonder tablets en apps nog niet lastig genoeg is. Richtlijnen rondom opvoeden en social media zijn er niet, dus in de praktijk komt het erop neer dat we allemaal maar wat aanrommelen.
 
Maar goed, we moeten met de tijd meegaan, dus hield ik eerst met mijn man een TikTok-gesprek. We waren het erover eens dat onze dochter een privé-account mag hebben dat afgeschermd is voor de buitenwereld. Als iemand haar wil volgen moet ze ons eerst om toestemming vragen en we willen de filmpjes zien voordat ze deze plaatst. Ook stellen we duidelijke grenzen over wanneer en hoe lang ze mag TikTokken.
 
Helemaal in de wolken was ze toen we haar het laatste TikTok-nieuws onder het eten vertelden. Vervolgens hadden we een goed gesprek aan tafel over hoe je bewust en kritisch met social media kunt omgaan en over de gevaren. Heel waardevol. En wat hebben we gelachen om de eerste filmpjes die ze maakte waarbij haar zusje soms ook ‘toevallig’ door het beeld huppelt.
 
We moeten nog een hoop leren met z’n allen als het gaat om het gebruik van social media met kinderen. Maar met een beetje gezond boerenverstand en een positieve kijk op de kansen die de nieuwe media ons biedt komen we denk ik een heel eind.
 
Inmiddels heeft onze dochter 3 volgers, onder wie ik zelf, haar nichtje en beppe. En als zelfs beppe al op TikTok zit, dan moet het wel goed zitten met deze app. Toch?
 
Klasina van der Werf
De Westereender, maart 2020

Column: Een hoofd vol ideeën

Het valt niet altijd mee om een creatief beroep te hebben. Mijn hoofd staat nooit stil. Maar wat nog veel erger is – denk ik – is om getrouwd te zijn met iemand die altijd vol ideeën zit. Sinds ik een eigen bedrijf heb is het alleen maar erger geworden. Vandaag is het precies vier jaar geleden dat ik ben begonnen als zelfstandig tekstschrijver.

Het eerste jaar (2016) was druk omdat ik opdrachten moest zoeken. Maar, zo verzekerde ik thuis, volgend jaar wordt het rustiger. In 2017 kwam het skûtsje van mijn familie plotseling weer boven water. Dat bijzondere verhaal moest ik uiteraard vastleggen, want dit was zo uniek. Net zo bijzonder als de landelijke intocht van Sinterklaas in Dokkum, een gebeurtenis die ook veel extra werk opleverde.

Dan 2018, het jaar waarin Fryslân-Leeuwarden culturele hoofdstad van Europa was. Hét moment om het vlasmuseum in mijn woonplaats Ee op de kaart te zetten. Compleet met kinderboek over Vlassie erbij. O ja, en aan het eind van het jaar stopte de gemeente Dongeradeel definitief. Ook weer zo’n uniek project…

Net in het jaar dat ik verwacht dat het écht rustiger wordt (2019) krijg ik een kans die ik als theaterliefhebber niet kan laten schieten: Het verzorgen van de PR rondom de voorstelling TITUS in de Bonifatiuskapel in Dokkum. Allemaal hartstikke leuk, maar het moet er allemaal ‘even bij’.

Wat ik nodig heb is één vaste opdrachtgever waar ik al mijn creativiteit en energie in kwijt kan. En dat lukt bij de redactie van De Westereender, de leukste krant van Noordoost-Friesland! Nu, in 2020, heb ik eindelijk het gevoel dat ik mijn werk onder controle heb. Dat zou tenminste het geval geweest zijn als we dit jaar niet 75 jaar vrijheid zouden vieren. En als we in Ee niet een verzetsstrijder zouden hebben die het verdient om op bijzondere wijze herdacht te worden.

En dat is met dokter Jarl  Ruinen wel het geval. Daar is zelfs mijn man het mee eens. Ook al weet hij dat dit betekent dat ik de eerste helft van het jaar er weer een extra project bij doe waar ik veel tijd in zal steken. De kinderen merken ook al dat mem soms niet altijd goed luistert omdat haar hoofd weer vol ideeën zit. Gelukkig steken ze dat niet onder stoelen of banken zodat ze me op z’n tijd weer even wakker schudden.

Daarom heb ik besloten dat ik vandaag het 4-jarig bestaan van mijn bedrijf samen met mijn gezin ga vieren. ’s Ochtends zit ik met mijn jongste dochter (6) op de tribune om mijn oudste dochter (8) aan te moedigen met volleybal. We moeten dan wel tegen mijn eigen logo aankijken, want die staat nou eenmaal op de shirts van de meidenteams uit Ee😊Maar daarna gaan we er een gezellige middag van maken. Gewoon een spelletje doen, tenten bouwen, pannenkoeken bakken, dat werk. En het mooie is, het kost geen extra tijd, want niet voor niets heb ik mijn bedrijf opgericht op Schrikkeldag!

Ondertussen kijk ik uit naar de tweede helft van 2020. Want vanaf dan wordt het écht rustiger…

Klasina van der Werf

Einde van een tijdperk!?

‘Dit is het einde van een tijdperk’, zo eindigde ik vijf jaar geleden mijn laatste column voor de Dockumer Courant waar ik tien jaar voor gewerkt had. Wegens bezuinigingen werd ik ontslagen. Als zelfstandig tekstschrijver schrijf ik nu nog steeds verhalen voor diverse kranten, tijdschriften, nieuwsbrieven, brochures en websites. Maar mijn hart ligt nog altijd bij de lokale krant.
 
Ik had nooit verwacht dat ik ooit weer redacteur van een streekkrant in Noardeast-Fryslân zou worden. Totdat ik dit jaar in contact kwam met Pieter Jan Heidstra van De Westereender. Hij vertelde dat ze op zoek waren naar een opvolger voor Johannes van Kammen. Ik ken Johannes nog van de tijd dat ik stagiaire was bij de Kollumer Courant. Hij is vanaf het begin bij De Westereender betrokken geweest. Hij ís De Westereender.
 
Het valt voor mij dan ook niet mee om Johannes op te volgen. Maar, tijdens de overdracht bleek al snel dat wij op één lijn zitten. We houden allebei van schrijven en zijn altijd op zoek naar verhalen. Bijzondere verhalen over gewone mensen uit de regio. Exclusieve verhalen die nog niet in andere kranten hebben gestaan. Johannes vertelde mij ook dat het hem aan het hart gaat om ‘afscheid’ van ‘zijn’ krant te nemen. Het is zijn ‘kindje’. En kinderen laat je niet zomaar los, hoe oud ze ook zijn.
 
Daarom heb ik diep respect voor het besluit van Johannes om het bijltje er na ruim dertig jaar bij neer te leggen. Ik neem het stokje graag van hem over per 1 januari 2020. Als oud-Damwâldster met schoonfamilie in De Westereen, inwoner van Ee en jarenlange journalistieke ervaring in deze regio ben ik bekend met het gebied. Zoals Dichter des Vaderlands Tsead Bruinja in een interview in De Westereender van vandaag zegt: Dit is myn folk!
 
Vijf jaar geleden dacht ik nog dat het einde van een tijdperk was aangebroken. Niets is minder waar. De lokale gratis huis-aan-huiskrant leeft als nooit tevoren. Dat laat De Westereender zien. Ik zal mijn best doen om er elke keer weer een mooi exemplaar van te maken samen met Pieter Jan en Johan Henk Heidstra en Nynke van der Zee. Een enthousiast team dat toekomst ziet voor de lokale krant en bereid is daarin te investeren.
 
Uiteraard zal Johannes van Kammen zijdelings betrokken blijven bij De Westereender en zijn eigen rubrieken aanhouden. Want helemaal afscheid nemen van een lokale krant, dat valt niet mee weet ik uit ervaring. Journalist voor een lokale krant zit in je, dat laat je niet zomaar los. Dat ben je en blijf je voor de rest van je leven. Zelfs als je het niet meer had verwacht!
 
Klasina van der Werf
 
PS: Tips voor verhalen en redactionele artikelen zijn van harte welkom en kunnen voortaan gestuurd worden naar redactie@westereender.nl
Foto: Marit Anker

Geen standaard broodjes bij de Binnen Markt

De Binnen Markt in Buitenpost heeft de publieksprijs voor ondernemers van Achtkarspelen gewonnen. Een mooie waardering voor het harde werk dat Janet en Jaco van der Meer samen met hun zoons Nico en Mark verrichten. Bij hen kun je onder andere terecht voor een heerlijke lunch, goede koffie of lekker gebak. Alles is biologisch en wordt zelf gemaakt.

Voor Janet was het altijd al een droom om een eigen lunchroom te beginnen. Zij heeft 28 jaar bij KPN gewerkt. Haar man Jaco had een goede baan als projectleider bij verschillende grote bedrijven. Zoon Nico was al in dienst bij de vorige eigenaar van de Binnen Markt toen het te koop kwam te staan. Janet zag het als een kans om deze lunchroom over te nemen, ook voor haar zoon die bakker is. Haar man Jaco zei: dan doe ik met je mee. ,,Het was best wel een gok om onze baan allebei tegelijk op te zeggen. Maar ik heb er geen moment spijt van gehad. Ik geniet van elke dag en ik vind het prachtig om met mensen om te gaan’’, vertelt Janet. Jaco – die uit een horecafamilie komt – voegt er aan toe dat het hard werken is. ,,Maar ik houd van uitdagingen en vind het mooi om elke keer weer wat nieuws te serveren.” Naast catering, ontbijt, lunch en koffie verkopen ze bij de Binnen Markt ook nog allerlei biologische producten. ,,We hebben een soort mini-supermarkt van biologische producten. Deze complete formule van winkel, lunchroom en catering werkt goed, het is er altijd gezellig druk.’’

Biologische broden
Waar de Binnen Markt zich vooral mee onderscheidt zijn de bijzondere sandwiches. ,,Wij verkopen geen standaard pistoletjes maar Nico bakt elke dag broden. Van deze biologische broden maken wij onze sandwiches. Naast de chicken/pesto, ham/kaas of veggie sandwich verkopen wij elke dag drie á vier nieuwe specials. Geen dag is dus gelijk. Ook onze zelfgemaakte salades vallen in de smaak, zoals de pasta pesto salade, quinoa salade, kipsalade en gemengde groene salade met gegrilde kip en vers fruit. Elke vrijdag serveren wij een heerlijke warme maaltijd, bijvoorbeeld kip in roomsaus met zongedroogde tomaat. Maar ook hebben we de stamppotten weer gemaakt: hutspot, stamppot zuurkool en hachee, gestoofd in een bruin bier.”

Gezellige high tea
Veel bedrijven weten de Binnen Markt inmiddels ook te vinden voor bijvoorbeeld zakenlunches of diner op locatie. Zowel warme als koude buffetten zijn te bestellen, alles is mogelijk. Klanten komen niet alleen uit eigen dorp, maar vanuit de hele regio naar Buitenpost. Veel mensen komen langs voor onze gezellige high tea. ,,Die bestaat bij ons uit 8-gangen met tapasachtige hapjes. Alles is bij ons anders dan anders. Als onze zoon Mark vrij heeft van school dan springt hij bij in de keuken en helpt hij Jaco. O ja, en had ik al vertelt dat we ook veel cadeau artikelen verkopen? Dus als mensen voor een verjaardagsfeestje nog een origineel cadeau zoeken kunnen ze die bij ons vinden. Natuurlijk doen wij dit niet alleen, maar we hebben een geweldig team achter ons staan.’’

En zo kan Janet nog uren doorpraten. Het mag duidelijk zijn, de Binnen Markt is van alle marken thuis.

Tekst: Klasina van der Werf Bron: De Westereender, 13 november 2019