Waar zijn de Friese journalisten?

Het valt me de laatste tijd steeds vaker op dat journalisten niet meer komen opdagen bij gebeurtenissen waarvan ik denk dat hun lezers/kijkers/luisteraars het interessant zouden vinden. Ik begrijp dat het door bezuinigingen lastiger is om overal maar journalisten naar toe te sturen, maar toch. Ik weet ook dat iedereen die een evenement organiseert z’n eigen het belangrijkste vindt en dat zij teleurgesteld zijn als ze geen aandacht krijgen. Maar misschien hebben zij een punt?

Ik draai al een tijdje mee in de journalistiek. In mijn beginjaren – rond 2000 – werd ik als correspondent van het Algemeen Nederlands Persbureau (ANP) van hot naar her gestuurd, want stel je voor dat we iets zouden missen. Het was – afhankelijk van het onderwerp – vaak een gezellig weerzien van ‘concullega’s’ want ook andere media waren altijd ruim vertegenwoordigd bij gebeurtenissen waarvoor de pers was uitgenodigd. En dan was het de kunst om met dát ene verhaal op de redactie terug te komen dat anderen niet hadden.

Door met mensen te praten kreeg je vaak weer exclusieve nieuwtjes te horen die voor andere artikelen weer bruikbaar waren. Van het één kwam het ander. Ik snap dat de tijden zijn veranderd, maar toch vind ik het jammer dat er steeds minder professionele verhalenvertellers zijn. Gisteren had ik weer zo’n weemoedig gevoel. Wat was er een prachtig evenement georganiseerd door een enthousiast team van mensen uit het onderwijs, van de gemeente, Tryater, de bibliotheek en de Afûk. Ze waren er allemaal. Maar waar waren de Friese journalisten?

Behalve een handjevol fotografen van lokale kranten en websites, schitterden de traditionele media door afwezigheid. Terwijl ik ervan overtuigd ben dat zij met de mooiste verhalen terug zouden zijn gekomen op de redactie. En misschien nog wel met meer. Dit was geen uitzondering. Ik heb zelfs meerdere keren meegemaakt dat journalisten aan de organisatie de vraag stelden of zij ook een leuke insteek wisten voor een verhaal. Alleen dan wilden ze langskomen. 

Het is geen verwijt. Slechts een constatering. Gewoon omdat ik het jammer vind. Voor zowel de mensen die hun best doen om iets te organiseren als voor de lezers/kijkers/luisteraars. Maar bovenal voor de onafhankelijke journalistiek.

Klasina van der Werf

2 antwoorden
  1. Gijs van Hesteren
    Gijs van Hesteren zegt:

    Haha, de lokale en regionale journalisten zijn allang wegbezuinigd, of afgehaakt door dalende tarieven.
    Ik zou graag komen, maar aan wie verkoop ik mijn verhaal? Ja, gratis, dan willen redacties het wel plaatsen. Ja doei.
    Af en toe betaalt een evenement of een organisatie me voor een journalistiek verhaal, maar dat is de omgekeerde wereld, en niet goed voor onafhankelijke berichtgeving.

    Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *