Uit het leven gegrepen

Als journalist van het Nieuwsblad Noordoost-Friesland heb ik de afgelopen jaren tientallen columns geschreven. Toen mijn contract op 1 juli 2015 na een dienstverband van tien jaar stopte, kreeg ik verschillende keren van mensen uit de regio te horen dat ze vooral mijn columns erg zullen missen, omdat die voor velen heel herkenbaar zijn.

Er zitten luchtige columns bij over trouwen, Harry Potter en Cambuur. Maar ook zwaardere onderwerpen komen aan bod zoals de zelfmoord van een collega of het overlijden van de zoon van onze buurvrouw als gevolg van een auto-ongeval. Ook mijn werk en de kinderen (sinds 2011 ben ik moeder) vormen belangrijke inspiratiebronnen voor mij.

Daarnaast hield ik in 2013 voor de website www.gezondheidenco.nl een blog bij over mijn tweede zwangerschap. De laatste tijd plaatst de website www.heitenmem.nl regelmatig columns van mij over kinderen en voor de website www.in-dokkum.nl heb ik af en toe columns geschreven die betrekking hebben op de regio Dokkum.

Hierbij een selectie van de columns uit de afgelopen jaren waarop ik de meeste reacties heb gekregen.

Getrouwd

Het was één van de mooiste dagen uit mijn leven en als het over moest, zou ik het precies zo doen. Het is vandaag precies 10 jaar geleden.

Net mear sa lyts

Daar staat ie. Klaar om verkocht te worden. Onze kinderwagen. Lief en leed heb ik er mee gedeeld. En nu gaat ie weg. Naar wildvreemde mensen. Ik hoop dat ze er goed op zullen passen.

Het zit erop

Dat was het dan. Ik sta samen met de organisatoren van de Admiraliteitsdagen op het grote podium in het centrum van Dokkum. Het podium waar een dag eerder Di-Rect en Jeroen van der Boom nog stonden te zingen. Duizenden mensen langs de kade applaudisseren om de organisatie te bedanken voor het prachtige feest. Een bijzonder moment.

Onthaasten

Laat het los, laat het gaan… Dit nummer zit de hele vakantie al in mijn hoofd. Het is het lievelingsnummer van onze jongste dochter Anouk. Ze zingt het dagelijks. Uit volle borst. Compleet met uithalen, handen in de lucht en een ernstig gezicht erbij.

Twee kaarten

Ik heb deze week twee kaarten op de bus gedaan. Twee heel verschillende kaarten voor twee nichtjes van ons. Twee zusjes van elkaar. Ze waren samen zwanger. Ik probeerde mij  voor te stellen hoe blij ze moeten zijn geweest. Dat ze alvast fantaseerden over hoe hun kinderen later samen zouden spelen. Hoe ze ervaringen konden […]

Foar pake

Of ik er ook van baalde dat de opening van de Waddentour in Ee zaterdag werd afgelast. Deze vraag stelde iemand mij vorige week omdat ik veel werk had gehad van de organisatie, het maken van de flyers en het verzorgen van de PR rondom dit feest. Uit de grond van mijn hart kan ik […]

Dokkum

‘Binne we no wêr yn ús eigen Dokkum?’ Ik was denk ik een jaar of vijf toen ik deze vraag aan mijn ouders stelde. We waren net terug van vakantie uit het buitenland, waar we allerlei steden hadden bezocht. Leuk al die steden, maar als kind voelde ik me toch het meest vertrouwd in mijn […]

Dubbel

Het was een bijzondere week. Voor mij en voor ons gezin. Maandag heb ik de handtekening gezet voor de start van mijn nieuwe bedrijf: Klasina van der Werf Tekst & PR. Een dag later zette mijn man een heel ander soort handtekening. Het hing al een tijdje in de lucht en we hadden het er […]

Eindelijk

Maanden heb ik naar dit moment uitgekeken. Anouk mag naar de peuter! Dat betekent dat ik weer tijd voor mezelf heb. Dat ik alleen thuis ben, zonder kinderen. Ik kan doen en laten wat ik wil zonder dat iemand tussendoor roept:  ‘MEM, mehèem….’ Oké, ik geef toe, het was eerst even schrikken toen de juf […]

Verdwaald op de Centrale As

Ik durf het bijna niet te zeggen, maar ik ben verdwaald. Op de Centrale As. Het was op een zaterdagavond, in het donker. Ik was net uit eten geweest in Leeuwarden met mijn oudste zus. ‘Stuur je een berichtje als je thuis bent?’, zei ze nog vlak voordat ik mijn Toyota Aygo instapte. Ik lachte. […]