Berichten

Henk de Jong: Veel meer dan alleen voetbal

Hoewel hij het rustiger aan wil doen voor zijn gezin, heeft Henk de Jong (54) uit Drachten het nu drukker dan ooit. Bij De Graafschap wil hij dit seizoen goed afsluiten en ondertussen is hij ook al bezig met zijn volgende club: Cambuur. Toch neemt de voetbaltrainer rustig de tijd voor een interview met de redactie van Voetbal Friesland, wat hij naar eigen zeggen een mooi initiatief vindt. En zo bekijkt Henk de Jong alles van de positieve kant. Een openhartig gesprek.

,,Het besluit om te stoppen als hoofdtrainer bij De Graafschap nam ik in 1 nacht, op gevoel. Mijn vrouw Diana is overspannen, heel vervelend. Ze is een hele leuke nuchtere vrouw, maar heeft nooit wat laten merken. Vrouwen gaan vaak net zo lang door tot het echt niet meer gaat. Dat zal voor velen herkenbaar zijn. Ik ben blij met mijn gezin. Ook met mijn familie, met mijn heit en mem en broer en zus. Ik ben echt een familieman. We hebben twee kleine kinderen thuis van 9 en 10 jaar. Een tweede leg, maar wel bij dezelfde vrouw. Daarom wil ik nu graag in de buurt blijven werken. Ooit zouden Diana en ik wel met de jongsten naar het buitenland willen als ik gevraagd word door een buitenlandse club. Ik ben weleens benaderd door een club uit Indonesië. Wij zouden daar best naar toe willen, maar nu nog niet. Dit is niet het goede voor onze zoon van 10 jaar. Hij is hoogbegaafd. Dat heeft hij van Diana hoor. Het sociale heeft hij van mij. Maar hij slaat twee klassen over en gaat nu al naar de middelbare school. Een hele verandering. Daarom is het beter om hier eerst in Friesland te blijven.’’

Denk je dat je het volgend seizoen bij Cambuur rustiger krijgt?

,,Het scheelt alleen een hele hoop reistijd van en naar Doetinchem. Maar verder wordt het weer net zo druk, want als ik eenmaal trainer ben van een club, geef ik me helemaal. Of dat nu voor De Graafschap is of voor Cambuur. Bij Cambuur had ik nog wat af te maken. Ik ben dan ook blij dat ze mij gebeld hebben. Met de mensen met wie ik een meningsverschil had, heb ik het uitgepraat en sindsdien kunnen we prima met elkaar door één deur. Dat is best bijzonder. Toen we laatst met De Graafschap in het stadion van PSV speelden zei ik tegen Sandor van der Heide: kijk maar even goed om je heen. Volgend jaar spelen we even verderop in het voetbalstadion van FC Eindhoven met iets minder publiek… Wat dat betreft is de eredivisie heel anders. Er komt zoveel meer bij kijken, qua pers, publiek, de druk, de bekendheid. Dat is niet te vergelijken met de eerste divisie.’’

Vind je het jammer dat je volgend jaar niet meer trainer bent in de eredivisie?

,,Nee, verder maakt dat mij niks uit. Ik heb er zin in bij Cambuur en ben blij met de komst van het nieuwe stadion. Het gevoel is goed. Eigenlijk doe ik alles op gevoel. Zo wilde ik ook met Sandor door. Ik ben heel blij met hem als assistent-trainer. Ik vond hem altijd al een mooie voetballer. Toen zijn vader was overleden stuurde ik hem een app om hem te condoleren. We kenden elkaar niet goed, maar sindsdien is er een klik. Hij denkt drie stappen verder en is een tacticus eerste klas. Wij vertrouwen elkaar. En dat moet ook. Als trainer moet je goede mensen om je heen hebben op wie je altijd kunt bouwen. Ik durf Sandor van der Heide met een gerust hart alleen te laten. Dat heb ik geleerd van Fritz Korbach. Ik ben een jaar lang zijn assistent-trainer geweest bij Heracles. Hij gaf mij ook het vertrouwen. Ik weet nog dat hij op een gegeven moment geschorst was en dat ik de verantwoordelijkheid kreeg. Hij zei tegen me: als er iets is dan bel ik je. Hij belde me aan het begin van de wedstrijd met de mededeling: ‘Henk, er zitten hier toch een paar mooie wijven, je redt je er maar mee.’ Geweldig. Fritz was een lieve man. Ik heb veel aan hem gehad. Dankzij hem heb ik de opstap gemaakt naar het betaalde voetbal.’’

Wat is de kracht van een goede trainer?

,,Als trainer bepaal je de hele sfeer bij de club. Ik denk dat daar mijn kracht ligt. Ik ben een positief mens en kan daardoor een positieve ‘schwung’ geven aan een club. Bij De Graafschap stonden ze daar eerst raar van te kijken. Ik kwam ‘s ochtends vrolijk binnen, liep daar rond en groette iedereen luid ‘Goedemorgen’. ‘Die gekke Fries’, zullen ze eerst wel gedacht hebben. Maar al snel zie je lachende gezichten en komt er leven in de brouwerij. Anderhalf jaar later promoveerden we naar de eredivisie. Door hard te werken en ‘gewoon’ te blijven. Bij Cambuur willen we ook weer met de bovensten meedraaien. Dat wordt ook van ons verwacht en dat moet ook. Er moet iets te presteren zijn. Mijn vrouw steunt mij hierin. Sterker nog, zij volgt een cursus Positief denken, dus ik leer weer van haar. Zo leer je als hoofdtrainer in het betaalde voetbal altijd. Dit is echt een leervak, dat gaat altijd door. Het trainerschap is veel meer dan alleen voetbal. Ik vind het bijvoorbeeld prachtig om me in te zetten voor G-teams, kinderen met een beperking. En laatst waren er mensen uit Limburg bij De Graafschap in het stadion. Ik heb ze even een rondleiding gegeven. Geen enkele trainer die dat doet, maar die mensen hebben de  dag van hun leven. Lytse muoite toch?’’

Foto: Burt Sytsma; Tekst: Klasina van der Werf