Berichten

Een vakantie zonder internet, het kan echt!

Het is nog maar 7 jaar geleden. Tegelijk met de geboorte van onze oudste dochter kreeg ik voor het eerst een iPhone. Een 4S. Van mijn werk. In principe ook alleen bedoeld voor mijn werk. Maar sinds de komst van de iPhone loopt werk en privé steeds meer door elkaar.

De ‘redding’

Eerlijk gezegd was de iPhone voor mij de ‘redding’ tijdens mijn verlof. Hoe lief ik mijn eigen baby ook vond, de dagen waren soms best lang, saai en eentonig. En dan is het best leuk om via de iPhone contact te hebben met de buitenwereld. Even appen met collega’s, nieuws volgen via nu.nl of kijken wat vrienden meemaken via social media. En tussendoor uiteraard heel veel foto’s en filmpjes maken van onze dochter en doorsturen naar mijn man. Nog zo’n voordeel van de iPhone.

Handig middel

De iPhone bleek ook een handig hulpmiddel te zijn voor het verschonen van de pamper. Er kwam namelijk een moment dat die schattige baby niet meer netjes stil bleef liggen op de commode. Razendsnel draaide ze van haar rug op haar handen en voeten. Ik zal de details besparen, maar een feit is dat de tekenfilmpjes op mijn telefoon uitkomst boden. Ik vraag me nu nog af hoe ze dat vroeger hadden met verschonen, toen je nog geen telefoon als afleiding kon gebruiken.

Zoethouder

Hoe ouder de kinderen werden, hoe vaker ik de schermpjes als zoethouder gebruikte. ‘Even’ iets voor mijn werk doen, in het huishouden of tijdens het koken. En ik was niet de enige. ,,Die kinderfilmpjes zijn écht mooi voor kinderen’’, zei een vriendin enthousiast tegen mij. ,,Én ook voor de ouders’’, lachten we dan.

Schermtijd

Tuurlijk weet ik dat het niet goed is om de iPhone of tv als ‘oppas’ te gebruiken. En ik probeerde me ook wel aan de richtlijnen voor schermtijd te houden om te voorkomen dat ze niet meer met de duplo, poppen of buiten willen spelen. Maar soms is het wel heel handig. En – misschien geen goed excuus – ik ben ook maar een mens.

Goede voorbeeld

Deze vakantie wilde ik het anders. En dat begint met het geven van het goede voorbeeld. Ik liet mijn telefoon thuis. Voor de kinderen namen we de iPad alleen mee voor noodgevallen, bijvoorbeeld tijdens de lange reis. De beste beslissing ooit. Voor mezelf was het heerlijk om even geen druk te voelen om berichten te beantwoorden en de kinderen vermaakten zich zonder bewegende beelden als nooit tevoren. Dan merk je hoe creatief kinderen zijn als ze écht spelen. Met een bal, zand, water, tenten, ze bedenken spelletjes en maken zelf een restaurant.

Een leven zonder iPhone 

Ik geniet van de kinderen, van de manier waarop ze spelen, zonder dat ik ondertussen op mijn eigen telefoon kijk naar andermans vakantiefoto’s op Instagram (zoals ik normaalgesproken vast allang zou hebben gedaan). Zo ziet een leven zonder iPhone met kinderen er dus uit. Ik heb de kinderen én de iPhone nu ruim 7 jaar bedenk ik me terwijl ik mijn bestelling (ranja met soepstengels) krijg opgediend van mijn jongste dochter in hun restaurant ‘De Zeemeermin’. De kinderen zou ik voor geen goud meer willen missen. Maar die iPhone…

Klasina van der Werf

Column: We hadden dus ook naar Esonstad kunnen gaan

Als de kinderen het naar hun zin hebben, dan genieten de ouders ook. Een veelgehoorde uitspraak. Maar hebben we eigenlijk wel genoeg genoten, vraag ik me af terwijl ik de vakantiefoto’s van Mallorca bekijk. 

Een week geleden zaten we daar nog. Tussen de palmbomen, vlakbij de turquoiseblauwe zee met witte zandstranden en uitzicht op de bergen. Elke dag een uitgebreid ontbijt, zwemmen, lekkere koffie drinken en leuke uitstapjes maken. Een hele week geen laptop, geen telefoon, geen werk. Heerlijk! Nu ik weer thuis ben besef ik pas echt hoe mooi het allemaal was.

Ook de kinderen hebben genoten. Alleen al van het feit dat we allemaal tijd voor elkaar hadden. En je merkt echt dat ze ouder worden. Ik herinner me nog goed dat ik een paar jaar geleden een column schreef over een vakantie met onze kinderen die toen 1 en 3 jaar waren. Wat een verschil!

Aan het eind van de vakantie vroegen we onze dochters, die nu 4 en 6 jaar oud zijn, wat ze het leukst vonden aan deze vakantie op Mallorca. De oudste: het binnenzwembad. De jongste: de patat. Oké, we hadden dus ook naar Esonstad kunnen gaan, lacht mijn man.

Tja, laten we eerlijk zijn. Voor de kinderen is een vakantiepark van Landal net zo indrukwekkend als een resort op Mallorca. Eerlijk gezegd doen we dit gewoon voor onszelf. En als de ouders het naar hun zin hebben…

Klasina van der Werf

Vakantie in Frankrijk

De geur van lavendel

Het geluid van krekels

De gele zonnebloemen

De pittoreske Franse dorpjes

 

Stokbrood en croissants

De Franse taal

Elke dag mooi weer

Afkoelen in het zwembad

 

Grotten, kastelen en watervallen

Slenteren over markten

Franse kaas en wijn

Roze toiletpapier

 

Rijden door de bergen

Over oude stenen bruggetjes

Langs platanen, olijfbomen en wijnvelden

Abrikoos en perzik te koop langs de weg

 

Wandelen over rotsachtige paadjes

Met je slippers door de ijskoude rivier

Een kaars aansteken in een koele kerk

IJs eten op het terras

 

Afwassen op de camping

Een praatje maken met andere Friezen

Vriendjes en vriendinnetjes

Laat op bed in de veel te warme tent

 

Over tolwegen terug naar huis

Koffiedrinken bij drukke parkeerplekken

Fijn om weer thuis te zijn

Volgend jaar weer?

 

Klasina van der Werf

 

Onthaasten

Laat het los, laat het gaan… Dit nummer zit de hele vakantie al in mijn hoofd. Het is het lievelingsnummer van onze jongste dochter Anouk. Ze zingt het dagelijks. Uit volle borst. Compleet met uithalen, handen in de lucht en een ernstig gezicht erbij.

onthaasten

Na een drukke tijd kunnen we eindelijk genieten van onze vakantie. De reis van ruim 1300 kilometer ging wonderbaarlijk goed. Onze dochters van 4 en 2 jaar hebben zich ‘voorbeeldig’ gedragen tijdens de reis. We hadden ze ook goed voorbereid en deden het rustig aan onderweg, maar dat is natuurlijk geen garantie.

En dan ben je er. Eindelijk. Het grote genieten kan beginnen. Alle ingrediënten voor een heerlijke vakantie zijn aanwezig: zon, zwembaden, palmbomen, lekker eten… Waarom lukt het me dan niet om te ontspannen?

Vier dagen heb ik uiteindelijk nodig om mijn hoofd leeg te maken. En ik ben niet de enige. Ook onze oudste dochter heeft er last van. Ook bij haar moet de knop om. Van elke dag naar school met een vaste structuur naar een leven waarin niks hoeft en (bijna) alles mag. Dat is even wennen.

Het enige waar we ons nu nog druk over maken is: Hebben we nog brood over voor de eendjes die elke ochtend tijdens het ontbijt bij ons langskomen? Zullen we vandaag zwemmen in het zwembad of bij het meer? Welke smaak ijs zal ik vandaag kiezen?

Ik kan eindelijk weer eens echt genieten. Niet van een boek, want daar kom ik overdag niet aan toe. Maar wel van spelen met de kinderen. Tikkertje doen met Anouk, vliegeren met Lena en samen zingen: Laat het los, laat het gaan… Totdat de buren van het vakantiehuisje naast ons beginnen met applaudisseren.

Aan het einde van de vakantie heb ik mijn energie weer terug. Door alle drukte thuis was ik het bijna vergeten, maar nu weet ik weer wat het beste medicijn is tegen vermoeidheid: Weer even kind zijn!

Klasina van der Werf

Uiteindelijk is het gelukt om te onthaasten. Zie bijgaand filmpje: