Berichten

Noflik Wenje met kinderen

‘Less is more’ zeggen kenners vaak als het om woninginrichting gaat. Zo denken onze dochters van 4 en 6 jaar er niet over. Zij mochten dit jaar de Paastak versieren. Alles werd er bij gehaald om het geheel nóg mooier te maken.

Met lede ogen kijk ik toe hoe de dames de Paastak – waarvoor ik al een mooi plekje in de vensterbank had gereserveerd – volhangen met eieren, kuikentjes, zelfgemaakte knutselwerkjes en alles wat maar met Pasen te maken heeft.

Ik denk terug aan de uitspraak van een oud-collega, ongeveer zeven jaar geleden. Ik was zwanger van de eerste en hij gaf de tip om op dat moment foto’s van onze woning te maken. ,,Van de binnenkant. En dan moet je een paar jaar later kijken wat er allemaal veranderd is’’, lachte hij.

Hij kreeg gelijk. Al voordat de oudste geboren was had het huis een complete metamorfose ondergaan. Er werd ruimte gecreëerd voor een box in de woonkamer, naast de buffetkast in de keuken paste gelukkig precies een commode en op de overloop plaatsten we een traphekje.

Die eerste jaren vlogen voorbij en voordat ik het wist was de jongste alweer zo groot dat ze niet meer in de box hoefde (lees: ze schreeuwde zó hard als we haar in de box zetten dat we het een mooi moment vonden om de box op Marktplaats te zetten). Eindelijk weer ruimte in huis. Dachten wij.

Als ik de foto’s van ons huis vergelijk met zeven jaar geleden is er inderdaad heel wat veranderd. De slaapkamers zijn nu roze, de zolder is omgetoverd tot een speelzolder en in de keuken hangen alle knutselwerkjes bij elkaar. De kast in de woonkamer puilt uit van het speelgoed, op onze slaapkamer bouwen de meisjes regelmatig een tent en in de tuin staat een schommel, een glijbaan en een zandbak.

,,Dit is de moaiste Peasketak ooit’’, zegt onze oudste dochter nadat ze het laatste paasei heeft opgehangen. Ze kijkt me stralend aan. ,,Wat fynt mem derfan?’’ Ik krijg een warm gevoel van binnen als ik naar haar verwachtingsvolle gezicht kijk. De deskundige woonstylistes zullen het vast niet met me eens zijn, maar ik meen het oprecht als ik zeg: ,,It is prachtich!’’

Klasina van der Werf

Balans

Ik lig in bed, met mijn zieke dochter naast me. Ze heeft de hele nacht overgegeven. Acht keer om precies te zijn. Ze hield de ‘score’ zelf bij. Dit zijn van die nachten dat je zelf niet slaapt. Een mooi moment om na te denken over het afgelopen jaar.

Een jaar waarin de balans tussen zakelijk en privé soms ver te zoeken was. Een eigen bedrijf en twee kleine kinderen is een mooie combinatie, omdat je je eigen tijd kunt indelen. Maar dat maakt het soms ook verwarrend.

Een jaar waarin alles door elkaar liep. In de zomervakantie had ik het druk met het maken van persberichten en de krant voor de Admiraliteitsdagen. Een prachtige klus, maar wel veel werk. Vooral omdat de kinderen in de zomervakantie vrij zijn terwijl we geen oppas hebben. Dat hoeft immers niet, want ik kan zelf mijn tijd indelen.

Een jaar waarin ik keuzes moest maken. Welke opdrachten doe ik wel en welke niet. Een luxeprobleem, ik weet het. Maar wel lastig als je geen ‘nee’ kunt zeggen. En als je alles leuk vindt. Maar hoe leuk mijn werk ook is, mijn gezin gaat nog altijd voor. Vooral nu de kinderen zo klein zijn.

Toen ik vertelde dat het feest van Adje was afgelopen zei de jongste: hoeft mem dan net mear safolle te typen? Voor mij een teken dat het toch beter was om de Admiraliteitsdagen te laten varen. En zo heb ik nog een aantal opdrachten opgezegd. Op deze manier houd ik tijd over voor bijzondere losse projecten die soms op mijn pad komen en die ik niet wil laten schieten.

Zo ga ik mij het komend jaar inzetten voor de PR rondom de Bonifatius Stadsbrouwerij in Dokkum en mijn droom om een kinderboek te maken voor het vlasmuseum in Ee komt steeds dichterbij. Ook komt er waarschijnlijk een tweede editie van de bijlage Dokkum Toen & Nu. Daarnaast mag ik weer schrijven voor opdrachtgevers als Partoer, Noflik Wenje, Er op uit in Friesland en heit&mem.

,,Ik fyn mem leaf’’, hoor ik plotseling een zacht stemmetje zeggen. Ik schrik op uit mijn gedachten en kijk naar mijn dochter. Ze slaat haar kleine armpje om me heen. Samen met haar zus is zij de belangrijkste opdrachtgever van het komende jaar. Een jaar waarin ik hopelijk weer wat meer de balans zal vinden tussen werk en privé. Al vrees ik dat dit ook wel een beetje het lot is van een werkende moeder.

Klasina van der Werf

Als je kleding maar goed zit

Wat dragen de dames dit jaar met kerst? We vroegen het Annelies van der Meer van Zensa Moda in Dokkum. Zwart en rood blijven populaire kleuren tijdens de feestdagen. Maar het belangrijkste is volgens Annelies dat de kleding netjes en comfortabel tegelijk is.

,,De tijd dat we echt een setje alleen voor kerst uitzoeken is voorbij. Tegenwoordig willen we er alle dagen leuk uitzien. Toch zie je dat mensen richting december graag zwarte of donkerblauwe kleding dragen. Zwart is een hele belangrijke kleur en het staat bijna iedereen. Zwarte broeken zijn rond de feestdagen niet aan te slepen, maar onderschat ook de jurken en de rokken niet. Het mooie van zwarte rokken is: die kun je eindeloos combineren.’’

Panty’s uit Italië

,,Tijdens de kerstdagen kun je zwarte of donkerblauwe kleding mooi afwisselen met rood en ecru. Deze kleuren doen het altijd goed met kerst. Dit jaar zie je ook veel glimmertjes, printjes of lekkere zachte fluwelen stoffen. Okergeel is ook helemaal hip. Dit kun je weer goed combineren met zwart, maar ook met grijs en groen. Onmisbaar in de garderobe van dames die van rokken en jurken houden zijn de panty’s uit Italië. Deze breisels zijn heel mooi en ijzersterk. Bovendien – en dat is misschien wel het belangrijkste – zakken ze niet af.’’

Comfortabele kleding

,,Kleding moet comfortabel zijn, ook tijdens de feestdagen. We willen ons niet meer in zo’n stijve opgedofte jurk hijsen. Ook moet het makkelijk wasbaar zijn want vrouwen zijn tegenwoordig aan het multitasken. Ze zijn moeder, maar werken ook. In beide gevallen willen ze er leuk uitzien. Dat geldt ook voor mensen die met pensioen zijn. Zij willen er ook netjes uitzien. Dat hoeft niet superchique te zijn. Je kunt een mooi draagbaar shirt heel goed combineren met een leuk sjaaltje. Dat maakt het compleet.’’

Uit de comfortzone

,,Ik vind het geweldig om in de decembermaand in de winkel te werken. De sfeer rondom kerst is zo gezellig, de winkel is mooi versierd en de mensen zijn vrolijk. Dat heeft invloed op de kleding die ze kiezen. En doordat ze er goed uitzien stralen ze dat ook weer uit. Kleding kan je maken en breken. Als verkoopster vind ik het vooral belangrijk om eerlijk te werk te gaan. Soms is het goed om mensen uit hun comfortzone te halen. Ik vind het heerlijk als klanten tegen mij zeggen: ik ha wat nijs nedich. Dan kan ik me uitleven. En rondom de kerst nét een beetje extra!’’

KADER

Dokkum perfect voor Joris’ Kerstboom

,,Dokkum is de uitverkoren plaats voor het televisieprogramma Joris’ Kerstboom’’, zegt Annelies van der Meer, die voor Dokkum heeft gelobbyd. ,,Twee jaar geleden hebben wij de grote kerstboom die jaarlijks voor het gemeentehuis wordt neergezet al omgetoverd tot lichtboom, net zoals Joris’ Kerstboom in Den Bosch. Nu het programma ook in andere steden wordt opgenomen heb ik gevraagd of ze ook in Dokkum willen komen voor opnames. De programmamakers waren meteen enthousiast over onze stad en wilden graag aanhaken bij ons project. Dat was nog voordat bekend werd dat de landelijke intocht van Sinterklaas hier ook zou plaatsvinden’’, vertelt Annelies. Ze vindt het erg prettig om met de mensen van de NCRV samen te werken.

De opnames van Joris’ Kerstboom vinden plaats tijdens de kerstfair in Dokkum die op vrijdag 15 december wordt gehouden. De historische binnenstad is dan helemaal versierd in de sfeer van Charles Dickens. De grote kerstboom is de ontmoetingsplaats voor mensen die als antwoord op de vraag ‘Aan wie denk jij met Kerst?’ een foto in de kerstboom komen hangen. Joris Linssen spreekt met hen over de reden van hun komst en luistert naar de bijzondere en indrukwekkende verhalen van jong en oud. De kerstboom wordt om zeven uur, nadat alle foto’s erin zijn gehangen, in een majestueus licht gezet.

Tekst en foto’s: Klasina van der Werf

Bron: Noflik Wenje, woonbijlage Friesch Dagblad, 7 december 2017

Van strak naar landelijk

,,We waren meteen verliefd op dit huis. Het staat midden in het beschermde dorpsgezicht van Ee en heeft toch veel ruimte en privacy’’, vertelt Jeannet Sipma-de Jong die deze woonboerderij zeventien jaar geleden met haar man Klaas kocht. Samen met ondernemers uit het dorp werd hun huis onlangs compleet opnieuw ingericht: van strak naar landelijk.

Vanwaar deze metamorfose?

,,Toen we ons huis kochten was Jan des Bouvrie erg populair. We hadden dan ook gekozen voor een strakke, witte en kale inrichting met een donkerbruine leren bank. Dit zorgde voor een kille sfeer. Wij wilden graag meer gezelligheid in huis. Tijdens een open dag bezochten we de Bed and Breakfast-huisjes van Adrie Smedema in ons dorp en zagen dat deze knus en landelijk waren ingericht. Dat sfeertje zouden we ook graag in ons huis willen, vertelde ik aan Adrie. En van het één kwam het ander. Het begon met kleuradvies voor de verf in onze woonkamer en uiteindelijk heeft ze onze hele woonkamer ingericht. Op een manier die ik zelf nooit zou hebben bedacht.’’

Wat is er allemaal veranderd?

,,Ik ben van nature heel netjes. Door onze kinderen die nu 11 en 8 jaar zijn is dat wel veranderd, maar nog steeds verstopte ik alle spullen het liefst achter kastjes. Adrie adviseerde om de middelste deuren van de bedstedewand juist weer open te doen. De boeken in de kast en de persoonlijke spullen zorgen juist voor een huiselijke sfeer. Ook hadden we geen houtkachel in huis vanwege de rieten kap. Nu hebben we een mooie kachel gevonden die lijkt op een houtkachel maar functioneert als een gashaard. Een groot succes, want we zitten hier elke avond lekker bij dit kacheltje.’’

Hoe hebben jullie al deze spullen zo mooi bij elkaar gezocht?

,,Adrie heeft ons geholpen om alle meubels uit te zoeken die bij de grijsgroene kleur van de wand passen. Daarna heeft ze zelf het huis ingericht met accessoires uit haar brocantewinkel. Toen ik ’s avonds thuis kwam was alles aangekleed. Op die manier kon ik meteen zien wat ik ervan vond en of het in onze kamer paste. Als je in de winkel allemaal losse spullen koopt, is dat soms moeilijk in te schatten. De grote klok boven de schouw en de kroonluchter in de woonkamer zijn echte blikvangers. Bij bepaalde dingen zou ik zelf nooit op het idee zijn gekomen. Bijvoorbeeld dat de vazen in de vensterbank niet precies gelijk zijn. Twee verschillende formaten maken het juist speelser. En dat Mariabeeld? Dat had ik zelf nooit uitgezocht. Maar ik vind het prachtig!’’

En na de kamer volgde de woonkeuken…

,,Ja, dat was weer een nieuw project dat we in samenwerking met meubelmaker Emko Vis en Adrie hebben gedaan. Emko heeft de keuken voor ons op maat gemaakt in de voormalige stal. Dat was nog even passen en meten want de keuken moest om het bintwerk heen worden gebouwd. Het is een royale roomwitte hoekkeuken geworden met een dik aanrechtblad van keramiek, een groot fornuis en meerdere ovens. De greep van de kastjes komt weer terug in de lampen en past mooi bij het keukenblad. De open vakjes zijn voor ons als wijnliefhebbers heel handig. Adrie zorgde weer voor de inrichting. Samen met haar heb ik de robuuste ovalen teakhouten eethoek met kopse kant uitgezocht. De levertijd voor deze tafel was zestien weken. Net toen we op vakantie waren kreeg Adrie bericht dat de tafel geleverd zou worden. Ze heeft toen met mijn moeder geregeld dat de eethoek in ons huis stond voordat we terug kwamen van vakantie. Ook had ze alles weer aangekleed met leuke schaaltjes, kruidenpotjes en andere praktische accessoires voor in de keuken. Het moment dat we thuiskwamen zal ik nooit vergeten. Het was net als in zo’n televisieprogramma. Vanaf die dag konden we pas écht van onze nieuwe woonkeuken genieten!’’

Tekst en foto’s: Klasina van der Werf

Bron: Noflik Wenje, woonbijlage Friesch Dagblad, 7 december 2017

Sinterklaasje kom maar binnen…

Speciaal voor Sinterklaas is er op de Zijl in Dokkum een huis ingericht. Het gaat om het historische grachtenpand van de voormalige Friesland Bank. De redactie van Noflik Wenje mocht alvast een kijkje nemen en we kunnen verklappen dat het er heel gezellig uitziet.

Buiten ligt de rode loper met daarop de paardenhoefjes al klaar. Eenmaal binnen heb je er geen idee van dat dit nog niet zo lang geleden een kantoor van een bank was. De muren zijn rood geschilderd, op de plafonds is de sterrenhemel te zien en op de balie prijkt de vrolijke huisstijl van Sinterklaas die ook op de website www.sintdokkum.nl te bewonderen is. Op de achtergrond klinken de bekende Sinterklaasliedjes.

Spelletjes

,,Het Sinterklaashuis is leuk voor jong en oud”, vertelt Romana van der Horst van Vinke Vision die de eer had om het huis in te richten. Op de begane grond kunnen kinderen zich vermaken met de vele spelletjes die er te doen zijn. ,,Zo zijn er toffe puzzelpoefjes met Sinterklaasprint die je in elkaar kunt zetten en op de muur is er een doolhof van Sint. Ook kun je sjoelen met pepernoten of het spiraalspel doen in de vorm van het paard van Sinterklaas.”

Slaapkamer Sint

De pepernotenmachine ontbreekt uiteraard niet in het Sinterklaashuis en wat misschien nog wel het leukste is: je mag een kijkje nemen in de slaapkamer van de Sint. Voor het ontwerp van het dekbed, kussen en de gordijnen van Sinterklaas is een speciale wedstrijd gehouden. Grafisch illustrator Patricia Hooning heeft de wedstrijd gewonnen met ‘Chaos in Dokkum’. Je ziet in haar winnende patroon onder andere de Goedheiligman als Bonifatius op schaatsen en Pieten die aan de wieken van de molens slingeren. De patronen zijn ook weer terug te vinden in de vele ingepakte cadeautjes die door het hele Sinterklaashuis verspreid liggen. Dit cadeaupapier kun je overigens ook zelf bestellen via Motiflow.com

Duistere figuren

Op de bovenste verdiepingen van het Sinterklaashuis is de bijzondere pop-up tentoonstelling Wie komt er alle jaren? Tussen bisschop en boeman’ te zien (zie kader). ,,Deze tentoonstelling is niet geschikt voor kinderen onder de tien jaar. Dat heeft vooral te maken met duistere figuren die Sinterklaas in andere landen terzijde staan, zoals de angstaanjagende Krampus. Dit beeld kan voor kleine kinderen spannend zijn en we willen niet dat ze er slapeloze nachten van krijgen”, lacht Romana.

Ontbijt met Goedheiligman

Normaalgesproken zal de Goedheiligman overdag niet te zien zijn in het Sinterklaashuis. Daarvoor heeft hij het veel te druk. Alleen op zaterdag 25 november is Sinterklaas in zijn huis te vinden. Op die dag keert ook het ‘Glazen Huis’ terug in Dokkum. Daar kunnen mensen cadeautjes brengen voor kinderen van wie de ouders zijn aangewezen op de voedselbank. Ook voor basisschoolkinderen uit de DDFK-gemeenten maakt Sinterklaas een uitzondering. Voor hen is het mogelijk om na 18 november (op aanvraag) te ontbijten of te lunchen samen met de Sint in zijn huis. Een mooie kans om stiekem je wensenlijstje alvast in zijn oor fluisteren…

Tekst: Klasina van der Werf; Bron: Noflik Wenje 16 november 2017

Het Sinterklaashuis is voor publiek tussen donderdag 16 november en zaterdag 3 december 2017 dagelijks geopend. Op werkdagen is het Sinterklaashuis geopend van 15.00-20.00 uur en op zaterdag van 12.00-20.00 uur.

 

 

Tentoonstelling over de geschiedenis van de Sinterklaasviering

Tot en met zaterdag 2 december is de tentoonstelling over de geschiedenis van de Sinterklaasviering in Nederland te zien in het Sinterklaashuis aan de Dijk 4-6 in Dokkum. Bezoekers kunnen hier ontdekken waar de Sinterklaasviering vandaan komt en hoe het zich door de eeuwen heen heeft ontwikkeld. Je wordt aan de hand van een audiotour of rondleiding meegenomen langs verrassende verhalen. Vanzelfsprekend komt ook de geschiedenis van de knecht van Sinterklaas uitgebreid aan bod. Zonder stelling te nemen in de huidige Pietendiscussie toont de tentoonstelling de verschillende visies op het debat. Vier jonge historici deden voor deze tentoonstelling uitgebreid onderzoek naar de geschiedenis van de Sinterklaasviering. Uit het onderzoek blijkt onder andere dat de zwarte knecht van Sinterklaas geen Nederlandse uitvinding is geweest zoals doorgaans wordt aangenomen. 

 

Binnenkijken bij het oudste huis van Smallingerland

Het oudste huis en de dikste boom van Smallingerland zijn te vinden in het buurtschap Nijtap, vlakbij Opeinde. Het voormalige boerderijtje stamt uit 1668 en de lindeboom in de tuin is ongeveer van hetzelfde jaar. De redactie van Noflik Wenje kreeg de kans om even binnen te kijken bij dit bijzondere monumentale pand dat volgend jaar precies 350 jaar bestaat.

’t Oude huis. Zo staat er op de gevelsteen geschreven die de ouders van Auke Scholma in 1995 hebben laten maken, nadat het gerestaureerd was. Het huis stond in hun achtertuin. ,,Wij woonden zelf in de woning daarvoor”, vertelt Auke terwijl hij naar zijn ouderlijk huis wijst dat in 1917 is gebouwd. Daar hadden zijn ouders – Dini en Dirk Auke Scholma – in 1945 een veeartsenpraktijk overgenomen. ,,We noemden dit huis erachter altijd ’t oude huis”, aldus Auke Scholma die het oudste huis van Smallingerland samen met zijn vrouw Marjan kocht. Het kwam te koop te staan nadat zijn moeder in 2015 overleed. ,,Eigenlijk wilden we haar woning met dit oude huis erbij verkopen, maar de makelaar adviseerde ons om het op te splitsen. Toen hebben wij besloten om dit Rijksmonument toch maar te kopen om het te behouden voor de toekomst. Ik heb hele goede herinneringen aan deze plek. Het voelt als thuis”, vertelt Auke Scholma die in het dagelijks leven professioneel dammer is.

Sfeervol huis

Auke en Marjan wonen in het Groningse Baflo in een twee-onder-een-kapwoning en zien het opknappen van het huis in Nijtap als een meerjarenplan. ,,De laatste jaren was er niks meer aan gebeurd, het was helemaal verpauperd. We hebben ons laatste spaargeld er ingestoken om het huis op te knappen”, zegt Auke. ,,En er moet nog steeds veel gebeuren. We hebben onszelf heel wat op de hals gehaald”, lacht Marjan. Zij ziet het als een mooie uitdaging om er na haar pensioen samen met haar man weer een mooi sfeervol huis van te maken. Wat ze er precies mee doen weten ze nog niet. ,,Het is erg geschikt om te verhuren als recreatiewoning. Maar we vinden het ook heerlijk om hier zelf te zijn, in de weekenden of tijdens vakanties. ’s Zomers kun je hier in de tuin genieten van de rust en ’s winters is het erg gezellig om bij de houtkachel in de voorkamer te zitten.”

Het lijkt wel een museum

Die voorkamer is heel bijzonder. Alsof de tijd 200 jaar heeft stilgestaan. Meteen bij binnenkomst valt vooral het enorme authentieke tegeltableau rondom de schouw op. Links is de bedstedenwand nog helemaal in tact. ,,Hier slapen de kleinkinderen nu wel eens”, vertelt Marjan. Daarnaast is een kast te zien met achter het oude glas een antiek servies. Aan het balkenplafond hangt een oude petroleumlamp. Auke: ,,Iedereen die deze kamer voor het eerst ziet is onder de indruk. Je kunt hier wel een museum van maken, zeggen ze dan.”

Dikste boom van Friesland

Minstens zo bijzonder is de monumentale boom naast het huis. Deze heeft wel een omtrek van zeven meter en is daarmee misschien wel de dikste boom van Friesland. Een aantal jaren geleden is een deel van de boom door de herfststorm omgewaaid en op de stookhut gevallen. Uit angst dat de dertig meter hoge boom ook schade aan het huis zou aanrichten, moest deze drastisch gesnoeid worden. Auke: ,,Dat ging me eerlijk gezegd wel aan het hart, maar het kon niet anders. Volgens deskundigen is de boom nog wel gezond, dus hij mag blijven staan. Gelukkig maar, want deze boom en dit huis horen bij elkaar.”

Van boerderij tot recreatiewoning

Deze in 1668 gebouwde boerderij was in dat jaar in het bezit van de erfgenamen van Wytse Taekes. Rond 1800 was dit de grootste boerenhoeve in de omgeving, met dertien koeien, zeven rieren (voor het eerst drachtige koeien), zes paarden en ongeveer dertien hectare bouwland. De boerderij verloor rond 1850 een groot deel van zijn functie. De schuur werd flink verkleind en diende voortaan als arbeiderswoning. Het huis werd eerst verhuurd aan een echtpaar, later gebruikte de familie Scholma het zelf als schuur. Ook heeft de familie er wel geiten in gehad en een paard. Het Rijksmonument is daarna in gebruik geweest als recreatiewoning voor fietsers. De woning is sindsdien voorzien van een keuken en een ligbad. De vorige bewoners hebben nooit stromend water gehad. Die gebruikten de pomp buiten, die er nog steeds staat.

Tekst en foto’s: Klasina van der Werf. Bron: Noflik Wenje

Wonen in de natuur

Wethouder Jos van der Horst woont en werkt in Smallingerland en heeft ook nog Wonen in zijn portefeuille. Wie kan er dan beter vertellen wat er zo mooi is om in deze gemeente te wonen en wat de mooiste plekjes zijn? Ook vertelt Van der Horst over een bijzonder nieuw project in Smallingerland: Wonen in de natuur.

Speciaal voor Noflik Wenje nodigt de wethouder de redactie uit in zijn eigen huis aan de Oudeweg in Drachten. ,,Dit is de mooiste straat van Drachten”, zegt hij enthousiast. ,,Hier staan nog veel oude panden. Dit huis is honderd jaar oud. Hierachter was vroeger nog een sigarendraaierij.”

Hoe bent u in dit huis terechtgekomen?

,,Ik ben geboren en getogen in Wolvega, maar woon alweer twintig jaar in Drachten. Samen met mijn vrouw woonde ik eerst in een buitenwijk, maar we waren altijd al ‘verliefd’ op deze straat. We hebben gewacht tot we hier een huis konden kopen. In 2004 kochten we deze woning waar we samen tien jaar hebben gewoond. In 2014 is mijn vrouw in dit huis gestorven. Haar ziel is nog in dit huis, maar ik moet verder met mijn leven. Daarom heb ik het huis nu te koop gezet.”

Wilt u wel in Drachten blijven wonen?

,,Ja, het woont hier fantastisch. Het centrum is op vijf minuten loopafstand. De ondernemers zijn actief, dat vind ik prachtig. Zo zijn ze nu druk bezig met een verlichtingsplan voor het centrum. Vooral in de weekenden merk je dat Drachten bruist. En als je op de fiets stapt, ben je zomaar buiten in de rust. Mijn vriendin komt uit Amsterdam en vindt het onvoorstelbaar hoe mooi groen en schoon het hier is.”

Wat zijn uw favoriete plekjes?

,,Ik wandel een hoop en dan ga ik meestal naar het Haersmapark of het Thalenpark, dat onder strakke architectuur is gebouwd. Ook langs de geluidswal in de wijk de Wiken wandel ik graag. Onderweg kom je dan een dierenpark tegen met kangoeroes en hertjes. Dat is toch prachtig. Eén van de mooiste plekken van Fryslân vind ik het Karmelklooster, waar ik regelmatig kom voor bijvoorbeeld vergaderingen of heidagen. De sfeer is daar fantastisch.”

Welke dorpen van Smallingerland vindt u het mooist?

,,De twaalf dorpen om Drachten heen zijn allemaal op hun eigen manier bijzonder. Het mooie is dat alle dorpen heel verschillend zijn. Zo zijn Smalle Ee en De Veenhoop prachtige plaatsen, maar Rottevalle, Oudega en Opeinde hebben ook hun charmes. De dorpen zijn niet met elkaar te vergelijken. Toch liggen de dorpjes dicht bij elkaar. Op één zondag kun je op de fiets alle dorpen aandoen.”

Wat zijn de nieuwe ontwikkelingen rondom wonen in Smallingerland?

,,De flat die twee jaar geleden door brand is verwoest aan de Lange West is nu een voorbeeld op het gebied van duurzaamheid voor de rest van Fryslân. Bijzonder is dat zowel op het dak als aan de gevel zonnepanelen zijn gemaakt. Een ander uniek woonproject is De Peinder Mieden, aan de rand van Opeinde. Hier krijgen 44 kopers de kans om te wonen in de eigen natuur. Zij worden, naast eigenaar van hun eigen kavel, ook – als groep – beheerder van het omliggende coulisselandschap. Bewoners bepalen zelf hoe de bebouwing van het gebied eruit komt te zien. Deze vorm van projectontwikkeling is uniek in Nederland. Zo zijn er op alle fronten ontwikkelingen in Smallingerland. En het mooie is: er is voor elk wat wils!”

Tekst en foto’s: Klasina van der Werf. Bron: Noflik Wenje donderdag 19 oktober

 

Van bouwval tot droomhuis

Waar beginnen jullie aan, zeiden veel mensen tegen Gerda en Jitze Vanger toen ze de voormalige visserswoning in Moddergat kochten. Het was een bouwval dat als gevolg van bijna twintig jaar leegstand volledig in verval was geraakt. Nu, twee jaar later, weten velen niet wat ze zien. Zowel van binnen als van buiten is de woning gerestaureerd in de stijl van vroeger. Dorpsbewoners zijn blij dat deze rotte kies in het dorp eindelijk is opgeknapt. En Gerda en Jitze voelen zich hier helemaal thuis.

,,Het lijkt wel een museum.’’ Deze reactie krijgt Gerda vaak als mensen hun huis zien. ,,It is echt myn hûs’’, zegt Gerda. Dat had ze in haar vorige nieuwbouwwoning niet. ,,Ik voelde me daar best wel schuldig over, want het was een heel mooi huis met alles erop en eraan, maar ik kon het er niet gezellig krijgen’’, vertelt Gerda. Daarvoor woonden ze ook in een oud huis aan de Seewei, maar daar moest regelmatig wat hersteld worden, zoals het dak dat lekte. ,,Maar dat huis was wel heel sfeervol. Ik hou van oude huizen, ik weet niet wat dat is.’’

Kraakpand

Gerda had vijf jaar geleden al eens een kijkje genomen in het huis waar ze nu wonen. Het was toen een kraakpand en de jeugd had er een raam ingeslagen, zodat je gemakkelijk even naar binnen kon komen kijken. Het stond zo lang leeg doordat de eigenaresse, Marianne van der E (beter bekend als de pensionhoudster van Anjum) vast zat in de gevangenis. ,,Het huis zag er niet uit. Je zag het van de buitenkant bijna niet eens staan. Alles was begroeid. Het leek één groot oerwoud. Maar als ik hier binnen was fantaseerde ik over wat je er van zou kunnen maken. Mijn man moest er eerst niets van hebben, dus had ik het maar uit mijn hoofd gezet.’’

Bedstededeuren

Toch hielden Gerda en Jitze het huis wel altijd in hun achterhoofd. Op een gegeven moment verkocht Jitze zijn garnalenschip. Hij zei: ik neem contact op met de eigenaresse van dat huis en als we het eens worden koop ik het. ,,Toen begon ik weer te twijfelen, want dat zou betekenen dat we twee huizen zouden hebben. Maar Jitse is optimistisch en zei: dat verkopen we wel. Een jaar lang is hij samen met onze timmerman en adviseur Dorus Ploeg aan het werk geweest om het hele huis te strippen. Er zat geen vloer in, er moest een nieuw dak op en aan de binnenkant is alles kaal gemaakt. Hij vroeg de jeugd uit het dorp te helpen om alle troep die nog in het huis stond er uit te halen. Het scheelde niet veel of ze hadden de oude bedstededeuren ook bij het grof vuil gegooid. Gelukkig heb ik die nog net op tijd kunnen redden’’, vertelt Gerda.

Kleuradvies

In augustus 2015 werd hun eigen huis verkocht en moesten ze snel alles nog verven zodat ze meteen hun nieuwe woning konden betrekken. De verbouwing was al helemaal klaar. Voor de kleuren heeft Gerda advies gevraagd aan een kleurenstylist. Zij zei: Wat wil je sowieso in huis hebben? ,,Die merklap’’, zei Gerda en ze wijst naar het prachtige borduurwerk dat nu in de woonkamer prijkt. Dan passen we de kleuren daar op aan, stelde de kleurstylist die vervolgens voor allerlei verschillende grijstinten koos. Gerda had alle oude spullen die in hun eerste huis stonden allemaal bewaard. ,,In het nieuwbouwhuis stond dat allemaal op zolder. Dat paste niet bij die inrichting. Jitze heeft wel eens gezegd, gooi die rotzooi weg, maar ik ben blij dat ik dat niet gedaan heb.’’

Oude elementen

In de grijsgroene keuken vallen de brocante emaille potten en pannen meteen op. Het oude ledikant in de slaapkamer met bedstedewanden heeft Gerda ooit gewonnen tijdens een loterij bij de woningcorporatie waar ze werkte. In het vorige huis stond dat op zolder, nu komt dat mooi van pas. De ambachtelijke Friese witje tegels achter de kachel kregen ze van mensen uit het dorp. Als dank voor het opknappen van deze woning. Bijzonder is ook de kapstok in de hal, gemaakt van een oud stuk hout dat Jitze vond tijdens het vissen op zee. ,,Hij wilde het eerst netjes zagen, maar ik zei:  breek maar doormidden. Dat staat veel mooier.’’ En zo is het huis doorspekt met oude elementen.

Vakantiehuis of snoepwinkel

Het huis is nu klaar. Nu is de voormalige veeschuur achter het huis aan de beurt. ,,Onze zoon gaat hier een mooi huisje van maken. Eerst voor zichzelf, later voor toeristen die ’s zomers het pittoreske vissersdorp langs de zeedijk goed weten te vinden. ,,Maar, misschien wil ik er ook nog wel eens een winkeltje van maken. Met van die oude snoeppotten.’’ Gerda ziet het alweer helemaal voor zich. Net als vijf jaar geleden…

Tekst en foto’s: Klasina van der Werf

Bron: Noflik Wenje 18 mei 2017

Mancave met meerwaarde

Ruim twintig jaar geleden kocht Meindert Annema een woonboerderij in Stroobos, omgeven door weilanden en wilgen waar hij zich samen met zijn gezin settelde. Het huis was voor de helft af. De schuur bouwde hij zelf in zijn vrije tijd. In diezelfde schuur creëerde hij jaren later een ‘Mancave’. Een plek die voor hem nog steeds een bijzondere betekenis heeft.

Het kroegje. Zo noemt Meindert Annema zíjn plek, die hij in eerste instantie voor de kinderen bouwde. ,,In 2005 ben ik gescheiden. Dat was een moeilijke tijd. Onze kinderen waren toen vijftien en zeventien jaar. Samen met hen heb ik deze ruimte ingericht. Achteraf gezien heeft deze plek ons geholpen om verder te gaan’’, vertelt Meindert.

Loze ruimte in schuur

Het was een loze ruimte in de schuur. Dat terwijl de woonkamer maar klein was. ,,De kinderen waren hier vaak aan het tv kijken of gamen, maar daar zat ik niet op te wachten. Het toeval wilde dat Fokke van der Veen zijn autogarage in Twijzelerheide wilde verbouwen. De bar in zijn showroom moest eruit zodat hij meer auto’s kon presenteren. Ik zei dat ik die bar wel wilde hebben. Dat mocht wel. En ik hoefde er niks voor te betalen.’’

Koeling van voetbalvereniging

De bar kreeg een mooie plek in de hoek van de schuur en zo ontstonden steeds meer ideeën. ,,We maakten een wand met deur en systeemplafond in de schuur waardoor er een gezellige ruimte ontstond van vier bij acht meter. Van de voetbalvereniging kregen we een koeling die ze niet meer nodig hadden wegens een verbouwing van de kantine. Daar konden we het bier en ander drinken in kwijt.’’

Oude spiegels en emailleborden

Het ‘kroegje’ werd aangekleed met oude spiegels of emailleborden die Meindert op rommelmarkten of tijdens vakanties op de kop tikte. De muziekinstallatie met grote boxen kregen ze van iemand uit het dorp die zelf in de bebouwde kom woonde.

Mannenplek om tot rust te komen

De ruimte werd vooral gebruikt door Meindert zijn zoon om met vrienden muziek te draaien, te klaverjassen of te darten. Maar Meindert was er zelf ook regelmatig te vinden. ,,Als ik uit het werk kwam dronken we samen gezellig een biertje. Of we gingen darten. Het is echt een plek om tot rust te komen. Wel echt een mannenplek, want onze dochter was er minder vaak te vinden.’’

Nederlands elftal op tv

Door de jaren heen zijn er heel wat feestjes gevierd in het ‘kroegje’. Zo keken ze met een hele groep vrienden naar het Nederlands elftal op de oude televisie die aan de muur hing. ,,In die tijd hadden we hier alles met oranje slingers versierd.’’ Ook verjaardagen werden in het ‘kroegje’ gevierd, waaronder Meindert zijn vijftigste verjaardag.

Gourmetten en buurtbarbecue

Met kerst ging de familie er gourmetten (dan stonk het niet zo in huis) en de buurtbarbecue werd hier ook gehouden voor het geval het ging regenen. ,,Rond een uur of elf verzamelden de mannen zich meestal hier binnen bij de bar en ’s ochtends zeven uur gingen de laatsten pas weg’’, zo herinnert Meindert zich. De volgende dag moest hij alles weer opruimen. ,,Maar het is en blijft een ‘mancave’ dus je moet niet verbaasd opkijken of er ergens nog een bierviltje of peukje op de vloer ligt’’, lacht Meindert.

Mooie herinneringen

Inmiddels zijn de kinderen het huis uit en wordt het kroegje minder vaak gebruikt. De sterke verhalen die hier aan de bar ongetwijfeld zijn vertelt en de mooie herinneringen die Meindert aan deze plek heeft, zal hij nooit vergeten. ,,Het heeft echt meerwaarde voor ons gekregen. Ik ben van plan om mijn huis te verkopen, omdat het praktisch gezien handiger is. Maar vanwege deze bijzondere plek zou ik hier altijd wel willen blijven wonen. Al was het alleen maar omdat de kinderen hier af en toe weer even langs zouden kunnen komen. Yn ús eigen kroechje.’’

Tekst en foto’s: Klasina van der Werf

‘Houd het simpel met Pasen’

Blogger Truusje Rauwerda (26) uit Leeuwarden heeft een passie voor koken, maar vindt de styling van ‘food’ minstens zo leuk. Speciaal voor Noflik Wenje geeft ze tips voor lekkere recepten en een vrolijk gedekte Paastafel.

,,Recepten moeten laagdrempelig zijn. Als ik het kan, kun jij het ook. Dat is mijn motto. Wat ik zo mooi vind aan koken? Het borrelen en sissen, de lekkere geur, snijden van ingrediënten en het maken van lekker eten. Het is voor mij ontspannen om met koken bezig te zijn. Ook de styling heb ik altijd al leuk gevonden. Daar kan ik mijn creativiteit in kwijt.’’

Paascupcakes

,,Met Pasen vind ik het heel leuk om cupcakes te bakken. Dat is ook erg gezellig om met kinderen te doen. Je kunt van cupcakes eenvoudig haasjes maken, door een hoofdje van een marshmallow te maken en de oortjes van kokosbrood. Met een chocoladestiftje zijn de oogjes en snorhaartjes zo geregeld. Super simpel, maar je herkent er wel direct een schattig haasje in. Ook een yoghurt- of kwarktaart hoort er wat mij betreft met Pasen bij. Dat is makkelijk om te maken en je kunt het leuk decoreren met vers fruit en paaseitjes. Zo heb je binnen een handomdraai een echte ‘eyecather’ op tafel, zonder dat je er veel moeite voor hebt moeten doen.’’

Spinaziesoep

,,Voor de Paasbrunch raad ik aan om lekkere broodjes in een gezellig mandje op de Paastafel zetten. Die zijn rond Pasen volop verkrijgbaar in de supermarkt. Deze broodjes zou ik dan ook niet zelf maken. In plaats daarvan kun je je energie beter steken in het bereiden van een heerlijk soepje, zoals spinaziesoep. Bijna niemand komt op het idee om deze soep te maken, maar het is lekker licht bij de paasbrunch. Ook een zelfgemaakte quiche doet het altijd goed. En een paar gekookte eitjes mogen uiteraard niet ontbreken. Smoothies van fruit en eventueel wat zuivel vind ik ook een echte aanrader. Decoreer je glazen met wat vers fruit op de rand, of prik wat vruchtjes aan een stokje en zet die in je smoothie. Een vrolijk rietje maakt het af.  Staat meteen gezellig en vooral kleurrijk. Voor de afwisseling is het wel lekker om bijvoorbeeld ook mini-cheesecakejes, gedecoreerd met paaseitjes, op tafel te zetten. Dan kunnen mensen zelf kiezen of ze voor hartig gaan of voor zoetigheid.’’

Paasboeket

,,Ik vind het erg leuk om de tafel mooi te dekken met Pasen. Als je het simpel wilt houden is een bos tulpen op de Paastafel al genoeg. Maar ook een mooie volle vaas met bloemen hoeft niet duur te zijn. Ik heb bijvoorbeeld bij de bloemist een aantal verschillende bloemen gekocht en daar een paar paastakken tussendoor gezet. Deze heb ik versierd met enkele paaseieren van keramiek. Met vrolijk gekleurde trosanjers erdoorheen is het Paasboeket compleet. Het maakt je Paastafel in één klap super feestelijk. Voor het servies kies ik meestal één basiskleur (bijvoorbeeld wit) en dat ‘mix en match’ ik onder andere met gekleurde kommetjes die bij elkaar op tafel staan. Nog wat gele kuikentjes erbij en je Paastafel is klaar. Lekker subtiel!’’

Voor de recepten en andere tips, zie www.desandwichformule.nl

Bron: Noflik Wenje 13 april 2017 (Bijlage Friesch Dagblad)

Tekst: Klasina van der Werf; Foto’s: Truusje Rauwerda

Haken voor grootste deken ter wereld

Elke week komen ze bij elkaar in het haakcafé in Grou. Zo’n vijftien tot twintig dames met een gezamenlijke hobby: haken! Momenteel werken ze met z’n allen mee aan de grootste gehaakte deken ter wereld.

Men neme: een haaknaald, wat garen, een pot koffie, een aantal enthousiaste haaksters en je hebt….een haakcafé! Zo staat op de populaire Facebooksite van het haakcafé Grou geschreven. Initiatiefnemers van het haakcafé zijn Tjittie van der Sluis, Sytske Jongsma en Saskia Lezwijn.

Iedereen die kan haken, mag meedoen en ieder doet het op zijn eigen manier. Het is volgens Tjittie van der Sluis maar net hoe je het hebt aangeleerd. ,,Soms heeft iemand hulp nodig en geven we elkaar tips of wisselen we patronen uit. Maar het haakcafé is vooral een gezellig sociaal gebeuren. We praten over van alles en nog wat. Zo was laatst de verschrikkelijke brand bij het theehuis in Grou het gesprek van de dag.’’

Grannys

Door het enthousiasme van de haaksters wordt er nu ook op de maandagmiddag een haakcafé georganiseerd. Ook hier zijn tussen de vijftien en twintig vrouwen elke week weer druk bezig met het haken van vierkantjes voor de grootste gehaakte deken ter wereld. Deze vierkantjes worden in de haakwereld ‘grannys’ genoemd. De beroemde Granny Square (of Oma Vierkantje) is de basis voor het haakwerk. ,,Van al die vierkantjes maken we dekens van 1.40 bij 2 meter. De dekens moeten in juni 2018 klaar zijn als Leeuwarden Culturele Hoofdstad is. We hebben inmiddels al meer dan 140 dekens gemaakt. Allemaal van gedoneerd garen. Het is geweldig dat er zoveel mensen voor ons de zolder op gaan, op zoek naar garen. Op deze manier kost het ons niks. Alleen heel veel tijd.’’

Sneeuwbaleffect

Voor de grootste deken ter wereld – een initiatief van Monique van der Hoek en Esmeralda de Vries – zijn maar liefst 10.000 dekens nodig. Dat zijn 8 miljoen kleine vierkantjes die samen maar liefst vijf voetbalvelden bedekken. ,,Het is een geweldig project waar heel veel hakers van over de hele wereld inmiddels aan mee doen. Het heeft echt een sneeuwbaleffect. Het doel, om mensen aan elkaar te verbinden, is zeker gehaald. Kijk maar naar ons haakcafé waar nieuwe vriendschappen ontstaan en vrouwen weer een leuke vrijetijdsbesteding hebben.’’

Tekst: Klasina van der Werf; Bron: Noflik Wenje maart

 

 

Vogeltjes breien met restjes wol

Bijna honderd vogeltjes heeft ze al gebreid. Elly van der Wielen uit Ee is naar eigen zeggen verslaafd aan breien en het leuke aan deze vogeltjes is dat ze in één avond klaar zijn.

Voor het maken van de gebreide vogeltjes deed ze inspiratie op uit het populaire boek ‘Vogels breien met Arne & Carlos. ,,Dit is echt een topboek. Dat komt denk ik ook door de mooie lay-out en leuke foto’s die in het boek staan. Die brengen mij weer op leuke ideeën’’, vertelt Elly.

In het boek van het Noorse breiduo staan verschillende patronen. Voor het breien van een vogeltje heb je ongeveer 5 gram wol nodig. Je breit ze op vier pennen. Als je sokken kunt breien, dan kun je dit ook. Elly: ,,Ik maak de vogels meestal van kleine restjes wol. Het eindresultaat is elke keer weer een verrassing. Ik brei de vogels bewust van wol, niet van katoengaren. Doordat wol uit natuurlijke vezels bestaat kun je er veel netter mee breien. Het voordeel van deze vogeltjes is dat je ze in één keer kunt breien, dus je hoeft ze niet in elkaar te zetten. Je vult ze op, plaatst de veiligheidsoogjes en  maakt een snaveltje. Dat is alles.’’

Met de vogeltjes kun je leuk decoreren. Je kunt ze in een stolp doen met mos en takjes erbij en deze als cadeautje weggeven. Maar het is ook leuk om de vogeltjes op een dienblad met mos te leggen met een paar eitjes erbij. Van de tientallen vogels die Elly heeft gebreid is niet één gelijk. ,,Mijn schoondochter is gek op roze, dus die krijgt een roze vogeltje. Met Pasen zijn de gele vogeltjes helemaal in en je kunt ook variëren met de vogeltjes zelf, door er bijvoorbeeld een hoedje bij op te maken. Zelf ben ik gek op paars en ik maak alles met gemeleerde wol. Dat vind ik het mooist.’’

Elly heeft de vogels inmiddels verruild voor de knuffels van ‘Zij maakt het’ (Annita Wilschut). ,,Daar ben ik wel zestig uren mee bezig, maar ik houd wel van een beetje uitdaging. Breien is voor mij echt ontspanning. Ik heb zelfs gehoord dat het bloeddrukverlagend werkt. Wat wil je nog meer?’’

Tekst: Klasina van der Werf. Bron: Noflik Wenje, 23 maart 2017

Zijden bloemen als kunstwerkjes

Wat voor Yfke Blom uit Foudgum ooit als grote hobby begon, is nu haar werk geworden: bloemschikken. ,,Eerst deed ik dat naast mijn werk in de eigen interieurzaak in Marrum en later in Dokkum. Inmiddels ben ik al vijftien jaar interieurs aan het stijlen met mooi zijden bloemwerk, planten en bijpassende potten. Mijn liefde voor het interieur en passie voor bloemschikken is een perfecte combinatie.’’

Atelier Yfke Blom is te vinden in de glooiende terptuin van de voormalige Piet Paaltjenpastorie uit 1723, die nu omgetoverd is tot Bed & Breakfast. In het atelier en de pastorie is veel van haar bloemwerk te bewonderen. ,,Als eerste opdracht mocht ik bloemwerk maken voor Landgoed De Klinze, een prachtig indrukwekkend pand in Aldstjerk. Het was een uitdaging om hier bloemwerken voor te maken’’, vertelt Yfke Blom. Na De Klinze volgden veel bedrijven, overheidsinstellingen, uitvaartcentra en particulieren als klant. Yfke maakt ook wel bruidsboeketten of grafstukken van zijdebloemen. Dit is een mooie aanvulling op de verse bloemen. Bovendien is het duurzaam.

Echt of niet?

De zijden bloemen van Silka, die Yfke Blom gebruikt, zijn van hoogwaardige kwaliteit en niet van echt te onderscheiden. ,,Deze bloemen zijn zo natuurgetrouw; het zijn kunstwerkjes op zich. Meestal verweef ik natuurlijke elementen door mijn bloemwerk, zodat mensen vragen: is dit echt of niet. Nu het voorjaar er weer aan komt werk ik veel met zijden bloesem, tulpen of magnolia-bloemen. Dit zorgt in combinatie met berkentakken en fruittakken voor een natuurlijk geheel. De kleur en stijl van het interieur zijn voor mij bepalend voor hoe een bloemstuk tot stand komt en welke pot er bij hoort.  Het plaatje moet kloppen. Ik gebruik mooie potten en vazen, liefst in Holland gemaakt. Soms heb je aan één mooie pot en bloem al genoeg. Hier kun je naar mijn mening beter voor kiezen dan voor een heel huis vol goedkope spullen.’’

Veel groen

Het is tegenwoordig een trend om veel groene planten in huis te hebben. Na de cactus, vetplant en sanseveria zie je nu ook de planten uit de jaren ’70 helemaal terugkomen in de interieurs, zoals de papyrusplanten, hertshoorn of palmachtige planten. ,,Dat is een goede ontwikkeling. Groen past mooi bij bloemen. Bovendien geeft het rust in een interieur. Het voordeel van planten van zijde is dat je er geen omkijken meer naar hebt. Als alternatief voor echt groen zonder onderhoud werk ik ook veel met mummiegras. Het vocht is uit dit gras gehaald en vervolgens is het bewerkt met een milieuvriendelijke stof. Je kunt er een mooie groene wand van maken of een bak mee vullen. Het mag alleen niet in aanraking komen met vocht of kou.’’

Oog voor detail

Inmiddels doet Yfke Blom dit werk al vele jaren met heel veel passie en oog voor detail. ,,Het geeft mij zo’n heerlijk gevoel als je een ruimte mooier maakt met je bloemwerk. Ik kan daar enorm van genieten en ben het liefst de hele dat creatief bezig. Dat is ook weleens vermoeiend hoor want als ik in de natuur loop zie ik altijd wel iets wat ik kan gebruiken of wat mij inspiratie geeft. Het is een manier van leven geworden en ik hoop dat ik dit nog heel lang kan blijven doen.’’

KADER

Open atelier

Benieuwd naar de creaties van Yfke Blom? Haar atelier in Foudgum is op afspraak open en ieder laatste weekend van de maand, op zaterdag en zondag, van 13.30 tot 17.00 uur. Meer informatie: www.yfkeblom.nl

Het is ook mogelijk om een afspraak te maken voor een workshop in combinatie met een high tea. Meer informatie: www.pietpaaltjenspastorie.nl

Tekst: Klasina van der Werf; Bron: Noflik Wenje (Friesch Dagblad)

Bourgondisch genieten met kerst

Kerst is dé tijd om gezellig bourgondisch te eten. Topkok Sander Ian Wijnstra van Stadscafé-Restaurant Artisante in Dokkum denkt daarbij al snel aan vlees. Speciaal voor de redactie van Noflik Wenje maakt hij ribeye klaar in de nostalgische keuken van de Piet Paaltjens Pastorie in Foudgum. Hij geeft daarbij handige tips zodat lezers dit gerecht ook thuis kunnen bereiden.

Tijdens kerst mag het eten vaak wel wat luxer zijn. Vandaar dat kok Sander kiest voor ribeye, een van de lekkerste delen van een rund. ,,Het is een mooi zacht stuk vlees met natuurlijke vetten. Het oog (ribeye) zit in de kern en loopt er helemaal doorheen. Het vet smelt mooi weg tijdens het bakken en zorgt ervoor dat het vlees mals wordt. Het voordeel van ribeye is dat het een korte bereidingstijd nodig heeft’’, vertelt Sander die het vuur zo hoog mogelijk zet. Ondertussen snijdt hij het vlees in stukken van een kleine centimeter dik. Dat is met 180 gram precies een portie. Vervolgens brengt hij het vlees op smaak met kruiden, in dit geval rozemarijn en tijm. Voor een winterse smaak adviseert de kok van Artisante ook wel peperkorrels en jeneverbessen.

Je moet het horen sissen

Tot slot voegt Sander speciale zout uit de Camarque toe. Niet teveel, want als kok kun je er geen zout uithalen, maar later eventueel wel extra korrels toevoegen. ,,Het is raadzaam om het vlees zo kort mogelijk te bakken aan beide kanten. Daarbij moet je niet teveel olijfolie gebruiken, de grillpan moet schoon zijn en goed heet. Je moet het horen sissen als je het vlees erin legt. Als het vlees na een paar minuten goudbruin is kan het in de oven (180 graden) zodat ook de binnenkant goed gaar wordt. Je kunt de gaarheid na vier of vijf minuten controleren door licht op het vlees te drukken. Hoe veerkrachtiger het vlees, des te rauwer het aan de binnenkant is.’’

Groots uitpakken

,,Met kerst is het extra leuk om groots uit te pakken. Een groot stuk ribeye is gemakkelijker om voor een grote groep te bereiden en het staat ook nog eens feestelijk op tafel. De bereiding duurt wel iets langer en het gerecht moet vijftien tot twintig minuten in de oven. Door er een beetje water bij te doen droogt het vlees niet uit. Serveer het vlees met verschillende soorten paddenstoelen. Hiervoor kun je dezelfde grillpan gebruiken zodat de vleessmaak in de paddenstoelen komt. Met sjalot, knoflook en peterselie versterk je de smaak. De keuze voor groenten is heel persoonlijk. Als je weinig tijd hebt is het handig om groenten te kiezen die je maar kort hoeft te bakken, zoals aubergine, zoete puntpaprika en tomaten. Maar pompoen, zoete aardappelen en knolselderij zijn ook heel lekker in de winter. Hoe fijner je je product snijdt hoe sneller het klaar is. Toch vind ik dat je de groenten niet te fijn moet snijden, vanwege de lekkere bite. Maar te grof is ook niet goed. Dan kom je over als een luie kok.’’

Soep vooraf en panna cotta na

,,De groenten zorgen ervoor dat het gerecht er op tafel mooi uit ziet qua kleur. Door op het laatste moment lekkere kalfsjus over het vlees te gieten blijft het warm. Deze jus kun je vooraf alvast maken in een grote pan die 24 uur op het vuur staat met kalfsbotten, knoflook, ui, tomaten, peen, prei, tijm, rozemarijn, oregano, laurier, tomatenpuree, rode wijn en bleekselderij. Om het jezelf gemakkelijker te maken kun je als voorgerecht een feestelijke tomatensoep of pompoensoep maken. Soep wordt alleen maar lekkerder als je die eerder bereid. Panna cotta is het ideale toetje voor een grotere groep tijdens kerst. Dit is niets anders dan de Italiaanse naam voor ‘gekookte room’. Dat is ook het enige wat je hoeft te doen: de room zachtjes laten doorkoken. Je voegt slechts een klein beetje melk en gelatine toe en mengt er vanille, bosfruit of kaneel doorheen. Maar net wat je wilt. Dit dessert is goed te combineren met ijs en fruit en mooi te serveren in een vormpje of glas.’’

Mooi gedekte tafel

Voor het serveren tijdens kerst is een mooi gedekte tafel onmisbaar. Yfke Blom van Bed & Breakfast Piet Paaltjens Pastorie in Foudgum pakt dit altijd sfeervol aan voor haar gasten. ,,Het tafelkleed en het servies zijn het belangrijkste. En zonder vazen met bloemen uit mijn eigen atelier is de tafel voor mij niet compleet. Tijdens de kerst dek ik de tafel met een wit kleed, basic servies met sjieke uitstraling, brocante bestek en wijnglazen met het patroon van een guirlande erin. De vaas is van Ecri met echt bladgoud erop met daarin takken waar subtiele engeltjes in hangen. Op de bijpassende servetten staan rendieren afgebeeld en tot slot voeg ik natuurlijke elementen toe, zoals dennenappels, kersttakjes en bont. Die leuke accenten maken het geheel trendy’’, vindt Yfke Blom.

Zelfverzekerd koken

Een goede voorbereiding is het halve werk, zo stellen de gastvrouw en de kok tijdens het diner in Foudgum dat bij de redactie zeer goed in de smaak valt. Sander: ,,Dat begint al met het kopen van goede producten en het op tijd dekken van de tafel. Groenten kun je alvast voorsnijden en als je onzeker bent over het gerecht kun je van tevoren een keer oefenen. Het belangrijkste is dat je zelf overtuigd bent van je eigen kookkunsten en dat je dit ook uitstraalt. Onzekerheid houdt mensen vaak tegen. Maar als je zelf van lekker eten, experimenteren en verschillende dingen proeven houdt en je kunt dit koppelen aan gevoelens en emoties, dan kun je koken. En ben je, net als ik, ook nog eens enthousiast over koken? Dan komt het helemaal goed!’’

Vragen over recepten?

Voor vragen over de exacte recepten mogen mensen Sander Wijnstra van Stadscafé Artisante altijd mailen (info@stadscafe-artisante.nl). Voor het kerstmenu van Artisante, zie: www.stadscafe-artisante.nl. Voor meer informatie over het zijdebloemwerk van Yfke Blom dat onmisbaar is op de kersttafel, zie www.yfkeblom.nl

Tekst: Klasina van der Werf. Foto’s: Henk Brinkman. Bron: Noflik Wenje december 2016 (Friesch Dagblad)

‘Lego past bij de sfeer van kerst’

lego-sido-bergsmaWat is er nou mooier dan met kerst, tijdens het winterse weer, samen met de kinderen aan tafel te bouwen met de Lego? Dat stelt Sido Bergsma van de Legowinkel Mister Bricks in Stiens. Hij is helemaal gek van Lego en begon daarom bijna twee jaar geleden een Lego-speciaalzaak naast zijn woning.

De Lego-liefhebber verkocht de doosjes al via een webshop maar merkte dat veel mensen toch de behoefte hebben om de Legodozen te zien, de zakjes te horen ritselen en advies te vragen. ,,Niet alleen kinderen vinden Lego prachtig, maar ik krijg minstens zo vaak gepensioneerden in de winkel die de duurdere technische sets kopen, bestaande uit 2500 onderdelen’’, vertelt Bergsma.

Lego krijgt er steeds meer nieuwe thema’s bij. Zo slaat Lego met het nieuwe thema Nexo Knights een brug met het computerspel en de fysieke wereld. Toch blijft de klassieke Lego waarbij je politiebureaus, brandweerkazernes en treinen kunt bouwen bij jongens het meest populair. Ook voor meiden zijn er tegenwoordig heel veel thema’s, zoals Lego Friends, Elves en Disney Princess, met onder andere het ijspaleis uit de film Frozen. Voor de feestdagen zijn bij Mister Bricks zelfs speciale sets te koop waarbij je je eigen betoverende winter wonderland kunt bouwen, compleet met kerstman en rendieren.

Meer informatie: www.misterbricks.nl

Tekst: Klasina van der Werf, Foto: Thérèse Rijken, Bron: Noflik Wenje december 2016 (Friesch Dagblad)

Samen onder de kerstboom

anita-terpstraboek-samen‘Eén van de sterkste thrillers van Nederlandse bodem’. ‘On-Nederlands-goed’. En: ‘Hier moeten we maar eens gaan denken aan een Gouden Strop’. De recensies in de landelijke kranten over het nieuwe boek van de Friese schrijfster Anita Terpstra liegen er niet om. Haar vijfde boek ‘Samen’ is dan ook echt een aanrader als cadeau voor onder de kerstboom.

Het boek gaat over MacKenzie. Als zij trouwt met Matt, een gevangene die in death row zit, laat iedereen in haar omgeving haar vallen. Matt is veroordeeld voor de ontvoering van vijf vrouwen. Een van hen ontsnapte en op basis van haar getuigenis wordt Matt veroordeeld. Hij blijft echter volhouden onschuldig te zijn. De andere vrouwen zijn nooit gevonden. Maar dan verdwijnt er opnieuw een jonge vrouw.

Om Matts leven te redden zet MacKenzie alles op alles om zijn onschuld te bewijzen. Wanneer dat niet lukt, besluit ze hem te helpen bij zijn ontsnapping uit de zwaarbewaakte gevangenis. Voor haar staat er namelijk nog veel meer op het spel…

Anita Terpstra (1974) is geboren en getogen in Hallum en woont nu met haar gezin in Leeuwarden. Zij debuteerde in 2009 met Nachtvlucht, dat genomineerd werd voor de Schaduwprijs en de Crimezone Thriller Award. Haar vorige thriller Anders (2014) wordt ook uitgegeven in Frankrijk en Duitsland. De Franse tv-filmrechten van Anders (La loi du silence) zijn zelfs verkocht aan producent Adrenaline. Kortom, een auteur waar we met z’n allen best ‘grutsk’ op mogen zijn!

Meer informatie: http://www.debezigebij.nl/boeken/samen/

Tekst: Klasina van der Werf. Bron: Noflik Wenje december 2016 (Friesch Dagblad)