Berichten

Noflik Wenje met kinderen

‘Less is more’ zeggen kenners vaak als het om woninginrichting gaat. Zo denken onze dochters van 4 en 6 jaar er niet over. Zij mochten dit jaar de Paastak versieren. Alles werd er bij gehaald om het geheel nóg mooier te maken.

Met lede ogen kijk ik toe hoe de dames de Paastak – waarvoor ik al een mooi plekje in de vensterbank had gereserveerd – volhangen met eieren, kuikentjes, zelfgemaakte knutselwerkjes en alles wat maar met Pasen te maken heeft.

Ik denk terug aan de uitspraak van een oud-collega, ongeveer zeven jaar geleden. Ik was zwanger van de eerste en hij gaf de tip om op dat moment foto’s van onze woning te maken. ,,Van de binnenkant. En dan moet je een paar jaar later kijken wat er allemaal veranderd is’’, lachte hij.

Hij kreeg gelijk. Al voordat de oudste geboren was had het huis een complete metamorfose ondergaan. Er werd ruimte gecreëerd voor een box in de woonkamer, naast de buffetkast in de keuken paste gelukkig precies een commode en op de overloop plaatsten we een traphekje.

Die eerste jaren vlogen voorbij en voordat ik het wist was de jongste alweer zo groot dat ze niet meer in de box hoefde (lees: ze schreeuwde zó hard als we haar in de box zetten dat we het een mooi moment vonden om de box op Marktplaats te zetten). Eindelijk weer ruimte in huis. Dachten wij.

Als ik de foto’s van ons huis vergelijk met zeven jaar geleden is er inderdaad heel wat veranderd. De slaapkamers zijn nu roze, de zolder is omgetoverd tot een speelzolder en in de keuken hangen alle knutselwerkjes bij elkaar. De kast in de woonkamer puilt uit van het speelgoed, op onze slaapkamer bouwen de meisjes regelmatig een tent en in de tuin staat een schommel, een glijbaan en een zandbak.

,,Dit is de moaiste Peasketak ooit’’, zegt onze oudste dochter nadat ze het laatste paasei heeft opgehangen. Ze kijkt me stralend aan. ,,Wat fynt mem derfan?’’ Ik krijg een warm gevoel van binnen als ik naar haar verwachtingsvolle gezicht kijk. De deskundige woonstylistes zullen het vast niet met me eens zijn, maar ik meen het oprecht als ik zeg: ,,It is prachtich!’’

Klasina van der Werf

Nieuw spel brengt kinderen dichter bij zichzelf

Kinderen dichter bij zichzelf brengen. Dat is het doel van het spel ‘Samen met de hond de cirkel rond’ dat Jacoba Wierstra heeft gemaakt. Als kindertherapeut heeft ze het spel zelf al uitgetest samen met de kinderen in haar praktijk in Westergeest. ,,Het is een mooie manier om kinderen spelenderwijs aan het praten te krijgen.” 

Waarom heeft u dit spel ontwikkeld?

,,Het valt mij op dat veel kinderen de wereld waarin ze leven als erg druk ervaren. Ze zijn soms maar moeilijk bij beeldschermen vandaan te houden. Ook hebben ze het druk met sport, muziek of andere verplichtingen. Door deze ontwikkelingen wordt het voor kinderen steeds moeilijker om dicht bij zichzelf te blijven. Dat terwijl het juist zo belangrijk is dat een kind kan zijn wie hij is. Op die manier zit hij lekkerder in z’n vel en kan hij het leven beter aan.”

Wat is het doel van het spel?

,,Doel van dit bordspel is: een kind op speelse, inzichtelijke manier dichter bij zichzelf te brengen. Je mag zijn wie je bent. Dit kun je bereiken door een reis te maken door de natuur waarbij de hond je leraar is. Wij kunnen namelijk veel van honden leren. Door dit spel te spelen en door te praten kom je dichter bij je wens.  Die wens mogen kinderen aan het begin van het spel zelf opschrijven en in het midden van het speelbord leggen. Een wens kan bijvoorbeeld zijn: meer zelfvertrouwen krijgen, weer blij worden of iets anders waar het kind tegenaan loopt.”

Voor wie is het spel bedoeld en waar is het verkrijgbaar?

Het spel is geschikt voor jong en oud, van 8 tot 80 jaar. Het is leuk voor ouders om samen met hun kind te doen of  voor hulpverleners en hun cliënten.

Het spel – dat gemaakt is in samenwerking met werk- /leerbedrijf NoardEast Fryslân (NEF) in Kollum – is te bestellen via www.jacobawierstra.nl

Tekst: Klasina van der Werf