Ziek

Ik was vorige week ziek. Niks ernstigs, ’gewoon’ een keelontsteking. Maar toch, heel vervelend. Het kwam slecht uit want het was op een maandag, net op de drukste dag van de week. En dan ook nog in de vakantie, de tijd waarin we onderbezetting hebben op kantoor. Maar ja, wanneer komt het wel uit om ziek te zijn?

Noodgedwongen lag ik een paar dagen op bed. En dan ga je nadenken. Ik dacht aan onze vakantie in Noorwegen, een paar jaar geleden. Daar kwamen we een Nederlandse vrouw tegen die geëmigreerd was naar Noorwegen. Ze werkte bij een bakkerij en vond het vooral heel fijn dat ze zich in dit land niet schuldig hoefde te voelen als ze ziek was. ,,In Nederland heb je het gevoel dat je je moet verdedigen als je ziek bent en hier brengen ze je bloemen als opkikkertje’’,vertelde ze.

Ik voelde me inderdaad ook schuldig. Tegenover mijn collega’s, die het nu extra druk hadden, tegenover mijn man die thuis alles alleen moest doen en vooral ook tegenover mijn kinderen die nog te jong zijn om te snappen dat ik er even niet voor ze kan zijn. Op het werk is het al lastig om je ziek te melden, maar als moeder kun je helemaal niet ziek zijn en moet je gewoon doorgaan.

Mijn gedachten dwaalden af naar mensen die chronisch ziek zijn of mensen die helemaal niet meer beter kunnen worden. Ik voelde me al ellendig, terwijl ik wist dat ik met een penicillinekuur en een beetje rust weer beter zou worden. Maar hoe moeten zij zich voelen?

Gezondheid is het allerbelangrijkste in het leven, denk ik altijd als ik ziek ben. Het is alleen jammer dat je er zo weinig bij stil staat op momenten dat je je wél goed voelt.

Klasina van der Werf

Nieuwsblad Noordoost-Friesland, 1 augustus 2014

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *