Nieuws!

Titus genomineerd voor Musicalaward

TITUS is genomineerd voor de Musicalworld Awards in de categorie Beste Regionale Musical. Stemmen kan nog tot en met 31 augustus via www.musicalworld.nl

Bij deze verkiezing komen alle professionele Nederlandse en Vlaamse producties in aanmerking voor een nominatie. De awards van dit seizoen zijn voor producties die in première gingen tussen 1 juli 2018 en 1 juli 2019. Er wordt hierbij geen onderscheid gemaakt tussen grote en kleine producties.

Nieuwe categorie

Titus in Dokkum van de Stichting 754 is genomineerd in een nieuwe categorie, die van Beste Regionale Musical. Het is de laatste jaren namelijk een trend om regionaal muziektheaterstukken te produceren. In totaal zijn er 10 categorieën en voor elke categorie zijn maximaal 5 genomineerden bepaald.

Wat moet je doen?

Iedereen kan stemmen via de website van Musicalworld. Om te voorkomen dat er dubbel gestemd wordt, hoef je alleen je naam en emailadres in te vullen (behalve als je al lid bent van Musicalworld).   De bekendmaking van de winnaars van de Musicalworld Awards 2019 vindt in de eerste week van september plaats.

Muziektheater: Titus in Dokkum (Stichting 754)

De muziektheaterproductie TITUS in de Bonifatiuskapel in Dokkum was een groot succes. Alle tien voorstellingen waren zo goed als uitverkocht. Mensen waren diep onder de indruk van het theaterstuk over het bewogen leven van de actieve Friese pater Titus Brandsma. De organiserende Stichting 754 kijkt dan ook met een goed gevoel terug op het evenement.

Goed weidevogelseizoen in Anjumer Kolken

,,Nog nooit heb ik hier rond deze tijd zoveel weidevogels gezien’’, zegt boer Johan Brandsma uit Anjum. Hij heeft één van de drie plasdrassen aangelegd in de Anjumer Kolken. Zowel mozaïekregisseurs Simke Zijlstra en Tamme Visser als nazorger Lút Meinsma zijn ervan overtuigd dat het werkt.

Volgens Tamme Visser (55) uit Anjum is het vooral bijzonder dat er weer kluten in dit gebied zijn. ,,Die heb ik hier nog nooit gezien en ik ben hier sinds mijn twaalfde jaar al aan het ‘aaisykjen’. Nu broeden er in elk geval drie paartjes in De Kolken.’’ Er is volgens Visser veel veranderd door de jaren heen. ,,Vroeger was het hier veel drassiger. Dan kwamen we helemaal onder de modder thuis. Nu kunnen we bij wijze van spreken de ‘sneinse pronk’ aan’’, vertelt Visser. Hij is dan ook blij met de plasdrasgebieden van de boeren en het Fryske Gea. Hier kunnen de weidevogels rusten en eten. ,,Vocht is alles. Die plasdrassen hebben echt toegevoegde waarde. Daarbij is het wel van belang dat de plasdras percelen zo lang mogelijk nat gehouden worden’’, stelt Lút Meinsma uit Nes (D), een vogelliefhebber in hart en nieren. Allebei maken ze deel uit van de Vogelwacht Anjum en omstreken. Een gezellig ploegje van zo’n tien mensen dat aan de hand van de app van de BFVW (Bond Friese VogelWachten) aan nazorg en alarmtellingen doet. Dat de regels van het ‘aaisykjen’ zijn aangescherpt vonden ze eerst wel jammer, maar de vele verschillende vogels op het land maken alles weer goed. ,,Normaalgesproken daalt het aantal weidevogels gedurende het seizoen, maar dit jaar neemt het toe. Dit heeft denk ik te maken met het koude, droge voorjaar.’’

Ook boeren enthousiast

Vooral de grutto (skries) en scholekster (strânljip of bûnte liuw) zijn veel gesignaleerd in de weilanden van de Anjumer Kolken. Het aantal scholeksters is zelfs bijna verdubbeld. En dat de kluut hier weer nestelt is bijzonder te noemen. Het late broedseizoen heeft wel gevolgen voor de boeren. ,,We hebben alle boeren in de omgeving gevraagd om het maaien van bepaalde percelen tot 1 juli uit te stellen zodat de vogels de kans krijgen daar te broeden en hun jongen groot te brengen. Er was niemand die daar moeilijk over deed’’, zegt gebiedscoördinator Reinskje Brandsma van het Agrarisch Collectief Waadrâne, de coöperatie die zich onder andere inzet voor de bescherming van boerenlandvogels. Het valt Tamme Visser op dat ook de boeren enthousiast zijn dat het hier zo goed gaat met de weidevogels. ,,Zij krijgen hier wel een vergoeding voor, maar het gaat uiteindelijk om het resultaat. Daar doen we het met z’n allen voor. We hopen dat we volgend jaar dankzij alle maatregelen nóg meer weidevogels zullen zien en dat deze trend zich voortzet.’’

Tekst en foto’s: Klasina van der Werf

Huisartsen in Noordoost-Friesland slaan handen ineen

Huisartsen uit de regio Noordoost-Friesland zijn sinds donderdag verenigd in een coöperatie. Dit is volgens de huisartsen nodig als gevolg van de vele veranderingen in de zorg. ,,We vormen vanaf nu één aanspreekpunt en kunnen samen meer voor elkaar krijgen’’, stellen de huisartsen.

,,In boppeslach’’, zo noemt Wim Douma uit Kollum de oprichting van de coöperatie. ,,Vooral omdat een grote meerderheid huisartsen uit de regio zich heeft aangesloten.’’ Bram van der Werf uit Dokkum voegt er aan toe dat huisartsen uit omliggende streken zich nog steeds kunnen aansluiten. ,,Samen staan we sterker’’, stelt ook Jelle Henstra uit Damwâld. De huisartsen werkten al samen in een huisartsengroep. ,,Deze coöperatie gaat een stap verder. We intensiveren en professionaliseren de samenwerking. Samen kunnen wij één aanspreekpunt vormen voor bijvoorbeeld de gemeenten, Sionsberg, thuiszorgorganisaties, fysiotherapeuten en de zorgverzekeraar. Dat is niet alleen efficiënter, we denken ook dat we op die manier beter ‘zaken’ kunnen doen met andere partijen.’’

Voordelen voor patiënten

Voor de 50.000 patiënten die onder deze huisartsencoöperatie vallen, verandert er in eerste instantie niks. Op termijn zullen zij volgens de huisartsen vooral de voordelen merken van de intensieve samenwerking. ,,Ons belangrijkste doel is om de bestaande zorg te behouden, maar we willen zorg ook beter op elkaar afstemmen en aan zorgvernieuwing werken. Daarbij gaat het vooral om zorg rondom de steeds ouder wordende mens. Door de vergrijzing zal de zorg alleen maar toenemen waardoor alles duurder wordt. Om te voorkomen dat wij kopje onder gaan door die steeds toenemende zorgvraag en regelgeving nemen wij nu onze verantwoordelijkheid in het belang van de patiënten. Met z’n allen gaan we ervoor.’’

Zorg buiten kantooruren

Huisartsen staan al jaren onder druk. Er is een tekort aan dokters en met name aan huisartsen die een eigen praktijk willen houden. Door samen te werken kunnen zij elkaar ontzorgen. Dan hoeven niet alle huisartsen overal zelf aan tafel te zitten en het wiel opnieuw uit te vinden. Uiteindelijk komt dat de patiënten ten goede.  Douma: ,,We hopen dat onze coöperatie ook helpt om zorg dichter bij huis te houden, 24 uur per dag, dus ook buiten kantooruren.’’ In september wordt het definitieve bestuur gekozen. De leden bepalen uiteindelijk wie dat zullen worden.

Fotobijschrift: Bram van der Werf, notaris Sijtse Hellema, Wim Douma en Jelle Henstra hebben de handtekening donderdag officieel gezet. Daarmee is de Huisartsen coöperatie Regio Noordoost-Friesland een feit. Foto: Klasina van der Werf

Bende van de Zwarte Hand actief in Ee

In de nacht van maandag op dinsdag zijn overal in Ee zwarte handen geplaatst. Op ramen, deuren en ook de bordjes van de toeristische route de Waddentour moesten het ontgelden. Zelfs op school waren zwarten handen te vinden.

Dorpsbewoners denken dat het misschien iets te maken heeft met het dorpsfeest dat dinsdag is losgebarsten. Vooral in de Haven zijn veel zwarte handen te vinden. Deze straat is teruggebracht in de stijl van de jaren ’30. Net als vroeger zijn hier weer een bakkerij en smederij te vinden. Bij de smederij zijn ook proppenschieters te zien, speelgoed van vroeger. Voor de ijzerstaafjes van deze proppenschieters gingen de kinderen uit het dorp vroeger namelijk naar deze smederij.  Met het afval van vlas dat ze uit het Braakhok haalden (nu het vlasmuseum) maakten ze propjes.

Letter P

Ook tijdens de eerste avond van het dorpsfeest mochten de kinderen uit deze buurt met propjes schieten en kregen ze poffertjes en perenijsjes. Dit alles heeft te maken met het thema van het dorpsfeest van 2019 in Ee, namelijk de letter P. Maar wat de Zwarte Hand met de letter P te maken heeft is nog niet helemaal duidelijk. Belangstellenden zijn van harte welkom om een kijkje te nemen in de nostalgische winkelstraat van de Haven. Naast de bakkerij en de smederij zijn er namelijk ook een schoenmakerij, drogist, ververij en boekenwinkel te vinden.

Ook de andere buurtversieringen hebben allemaal iets te maken met de letter P. Zo zijn er al piraten, pinguïns, Pokémons en heel veel pompeblêden in het dorp gesignaleerd. Vrijdag- en zaterdagochtend om 10.00 uur is de optocht te zien.

Tekst en foto’s: Klasina van der Werf

Wijbenga Hoveniers breidt steeds meer uit

Het gaat goed met het hoveniersbedrijf van de 38-jarige Sietse Wijbenga uit Ee. Vier jaar geleden begon hij voor zichzelf, nu heeft hij al een derde bus aangeschaft. Ook zijn machinepark breidt uit en hij heeft inmiddels drie vaste mensen in dienst.

Sietse Wijbenga deed jarenlang ervaring op bij twee verschillende hoveniersbedrijven uit de regio. In zijn achterhoofd had hij altijd al de ambitie om zijn eigen hoveniersbedrijf te beginnen. Ruim vier jaar geleden zette hij de stap. Daar heeft hij tot op de dag van vandaag geen spijt van. ,,Ik heb het vanaf het begin druk gehad. Na anderhalf jaar had ik al extra mensen en een tweede bus nodig en nu is het zo druk dat ik ook een derde bus heb aangeschaft.’’

Meer dan schoffelen

Wijbenga heeft van jongs af aan al een passie gehad voor tuinaanleg. Hij volgde de vakopleiding in Frederiksoord. Het valt hem op dat veel mensen niet in de gaten hebben wat er allemaal bij zijn werk komt kijken. ,,Wij doen meer dan alleen schoffelen. We zorgen ook voor het straatwerk, grondwerk, houtbouw, afscheidingen, overkappingen en de hele beplanting’’, vertelt de hovenier. Vooral de veelzijdigheid spreekt hem aan. ,,Het onderhoud in kleine tuinen vind ik net zo mooi en belangrijk als grote projecten waar wij bij betrokken zijn.’’

Bedrijfsterreinonderhoud

Wijbenga Hoveniers werkt niet alleen voor particulieren, maar doet ook veel aan bedrijfsterreinonderhoud. Zo onderhoudt hij het terrein van Dijkstra-Draisma waar binnenkort Koningin Màxima op bezoek komt. Ook kreeg hij laatst de opdracht om reusachtige bomen te plaatsen van vijftien meter hoog in een tuin aan de Hogedijken in Dokkum. Op Schiermonnikoog is Wijbenga ook steeds vaker actief en in zijn eigen dorp Ee mocht hij het nieuwe Flaaksplein aanleggen in samenwerking met WMR. ,,De waardering die ik krijg voor mijn werk doet me goed. Als mensen mij een tweede keer weer vragen zie ik dat als een compliment.’’

Meer groen in de tuin

Duurzaamheid staat momenteel bij veel klanten centraal. ,,Mensen willen de bestrating eruit en meer groen in de tuin. Tegelijkertijd willen ze graag een tuin met zo weinig mogelijk onderhoud. Maar een arbeidsvrije tuin bestaat niet. Ik denk graag met mensen mee, of ze nu een groot of een klein budget hebben’’, stelt Wijbenga. Hij heeft de laatste jaren flink geïnvesteerd in zijn bedrijf om zo efficiënt mogelijk te kunnen werken. Zo heeft hij een shovel, minikraan en andere gereedschappen die het werk lichter en professioneler maken. ,,Het is soms keihard werken, maar als ik kijk naar wat ik tot nu toe heb opgebouwd, ben ik daar best trots op.’’

Tekst en foto: Klasina van der Werf

Henk de Jong: Veel meer dan alleen voetbal

Hoewel hij het rustiger aan wil doen voor zijn gezin, heeft Henk de Jong (54) uit Drachten het nu drukker dan ooit. Bij De Graafschap wil hij dit seizoen goed afsluiten en ondertussen is hij ook al bezig met zijn volgende club: Cambuur. Toch neemt de voetbaltrainer rustig de tijd voor een interview met de redactie van Voetbal Friesland, wat hij naar eigen zeggen een mooi initiatief vindt. En zo bekijkt Henk de Jong alles van de positieve kant. Een openhartig gesprek.

,,Het besluit om te stoppen als hoofdtrainer bij De Graafschap nam ik in 1 nacht, op gevoel. Mijn vrouw Diana is overspannen, heel vervelend. Ze is een hele leuke nuchtere vrouw, maar heeft nooit wat laten merken. Vrouwen gaan vaak net zo lang door tot het echt niet meer gaat. Dat zal voor velen herkenbaar zijn. Ik ben blij met mijn gezin. Ook met mijn familie, met mijn heit en mem en broer en zus. Ik ben echt een familieman. We hebben twee kleine kinderen thuis van 9 en 10 jaar. Een tweede leg, maar wel bij dezelfde vrouw. Daarom wil ik nu graag in de buurt blijven werken. Ooit zouden Diana en ik wel met de jongsten naar het buitenland willen als ik gevraagd word door een buitenlandse club. Ik ben weleens benaderd door een club uit Indonesië. Wij zouden daar best naar toe willen, maar nu nog niet. Dit is niet het goede voor onze zoon van 10 jaar. Hij is hoogbegaafd. Dat heeft hij van Diana hoor. Het sociale heeft hij van mij. Maar hij slaat twee klassen over en gaat nu al naar de middelbare school. Een hele verandering. Daarom is het beter om hier eerst in Friesland te blijven.’’

Denk je dat je het volgend seizoen bij Cambuur rustiger krijgt?

,,Het scheelt alleen een hele hoop reistijd van en naar Doetinchem. Maar verder wordt het weer net zo druk, want als ik eenmaal trainer ben van een club, geef ik me helemaal. Of dat nu voor De Graafschap is of voor Cambuur. Bij Cambuur had ik nog wat af te maken. Ik ben dan ook blij dat ze mij gebeld hebben. Met de mensen met wie ik een meningsverschil had, heb ik het uitgepraat en sindsdien kunnen we prima met elkaar door één deur. Dat is best bijzonder. Toen we laatst met De Graafschap in het stadion van PSV speelden zei ik tegen Sandor van der Heide: kijk maar even goed om je heen. Volgend jaar spelen we even verderop in het voetbalstadion van FC Eindhoven met iets minder publiek… Wat dat betreft is de eredivisie heel anders. Er komt zoveel meer bij kijken, qua pers, publiek, de druk, de bekendheid. Dat is niet te vergelijken met de eerste divisie.’’

Vind je het jammer dat je volgend jaar niet meer trainer bent in de eredivisie?

,,Nee, verder maakt dat mij niks uit. Ik heb er zin in bij Cambuur en ben blij met de komst van het nieuwe stadion. Het gevoel is goed. Eigenlijk doe ik alles op gevoel. Zo wilde ik ook met Sandor door. Ik ben heel blij met hem als assistent-trainer. Ik vond hem altijd al een mooie voetballer. Toen zijn vader was overleden stuurde ik hem een app om hem te condoleren. We kenden elkaar niet goed, maar sindsdien is er een klik. Hij denkt drie stappen verder en is een tacticus eerste klas. Wij vertrouwen elkaar. En dat moet ook. Als trainer moet je goede mensen om je heen hebben op wie je altijd kunt bouwen. Ik durf Sandor van der Heide met een gerust hart alleen te laten. Dat heb ik geleerd van Fritz Korbach. Ik ben een jaar lang zijn assistent-trainer geweest bij Heracles. Hij gaf mij ook het vertrouwen. Ik weet nog dat hij op een gegeven moment geschorst was en dat ik de verantwoordelijkheid kreeg. Hij zei tegen me: als er iets is dan bel ik je. Hij belde me aan het begin van de wedstrijd met de mededeling: ‘Henk, er zitten hier toch een paar mooie wijven, je redt je er maar mee.’ Geweldig. Fritz was een lieve man. Ik heb veel aan hem gehad. Dankzij hem heb ik de opstap gemaakt naar het betaalde voetbal.’’

Wat is de kracht van een goede trainer?

,,Als trainer bepaal je de hele sfeer bij de club. Ik denk dat daar mijn kracht ligt. Ik ben een positief mens en kan daardoor een positieve ‘schwung’ geven aan een club. Bij De Graafschap stonden ze daar eerst raar van te kijken. Ik kwam ‘s ochtends vrolijk binnen, liep daar rond en groette iedereen luid ‘Goedemorgen’. ‘Die gekke Fries’, zullen ze eerst wel gedacht hebben. Maar al snel zie je lachende gezichten en komt er leven in de brouwerij. Anderhalf jaar later promoveerden we naar de eredivisie. Door hard te werken en ‘gewoon’ te blijven. Bij Cambuur willen we ook weer met de bovensten meedraaien. Dat wordt ook van ons verwacht en dat moet ook. Er moet iets te presteren zijn. Mijn vrouw steunt mij hierin. Sterker nog, zij volgt een cursus Positief denken, dus ik leer weer van haar. Zo leer je als hoofdtrainer in het betaalde voetbal altijd. Dit is echt een leervak, dat gaat altijd door. Het trainerschap is veel meer dan alleen voetbal. Ik vind het bijvoorbeeld prachtig om me in te zetten voor G-teams, kinderen met een beperking. En laatst waren er mensen uit Limburg bij De Graafschap in het stadion. Ik heb ze even een rondleiding gegeven. Geen enkele trainer die dat doet, maar die mensen hebben de  dag van hun leven. Lytse muoite toch?’’

Foto: Burt Sytsma; Tekst: Klasina van der Werf

Titus: spannend, humoristisch en aangrijpend

Titus Brandsma was alles behalve een brave pater. Hij was een boeiend en veelzijdig persoon, al is dat bij het grote publiek nog niet bekend. Daar gaat binnenkort verandering in komen tijdens de muziektheatervoorstelling TITUS die vanaf 31 mei in de Bonifatiuskapel in Dokkum wordt opgevoerd. Wat deze voorstelling zo bijzonder maakt ten opzichte van andere producties? ,,Dit is compleet nieuw, van het script tot de muziek en de dans. Achter de schermen zorgt de muziek nu al voor kippenvelmomenten.’’

Momenteel komen alle disciplines samen in de Bonifatiuskapel: zang, muziek en dans. ,,Dit is de ultieme combinatie, dat maakt muziektheater zo sterk. Hier kun je alles mee vertellen. En wat misschien nog wel het belangrijkste is:  we hebben een goede teamspirit’’, aldus producent Sjoek Nutma. Voor regisseur Bruun Kuijt komt met TITUS een grote wens in vervulling. Hij wilde altijd al een voorstelling regisseren in de Bonifatiuskapel in Dokkum. ,,Het is te gek om in deze omgeving dit stuk te maken. Jolanda Lanslot heeft het decor heel goed geïmplementeerd in de entourage. Deze locatie maakt de voorstelling al voor veertig procent tot een succes. De kapel ademt een soort rust uit. Dat is moeilijk uit te leggen. Dit moet je beleven, zoals je deze hele voorstelling moet meemaken. Het wordt een ontroerende ervaring. Het verhaal is 77 jaar oud, maar zegt iets over de wereld van nu. Titus is een voorbeeld van hoe we met anderen zouden moeten omgaan, zonder te oordelen’’, stelt Kuijt.

Van geboorte tot bombardementen

Zowel de producent als de regisseur zijn erg te spreken over de samenwerking tussen professionals en amateurs. Bruun benadrukt trots te zijn op de 24-jarige Joyce Postma die voor een prachtige choreografie heeft gezorgd. Ook de muziek is volgens de regisseur prachtig. ,,Die gaat rechtstreeks je hart in.’’ Sjoek voegt daar aan toe dat alle nummers origineel zijn, net als het script. Bijzonder is dat Bouke Oldenhof ervoor heeft gekozen om het verhaal niet chronologisch te vertellen. Titus zijn hele leven komt in flitsen voorbij, van de geboorte tot aan bombardementen in oorlogstijd. Dat houdt de spanning erin. Maar er zitten ook veel humoristische momenten in dit stuk, vooral in de dialogen tussen God en de duivel. Sjoek: ,,Wat denk ik het meeste zal aanspreken is de persoonlijkheid van Titus Brandsma. Zijn koppigheid, maar ook het geloven in jezelf, de stilte en de stress. Het zal ongetwijfeld herkenning oproepen bij het publiek. Daar is maar één persoon de aanstichter van. En dat is Titus zelf.’’

Kaarten zijn verkrijgbaar bij de Jumbo in Dokkum, de Evangelische Boektiek en via www.titus2019.nl Vooral voor het eerste (Hemelvaarts)weekend zijn nog kaarten verkrijgbaar. Let op: Inmiddels is tachtig procent van de kaarten voor TITUS verkocht.

Tekst: Klasina van der Werf

Op de foto: Een scène uit de voorstelling van TITUS. Foto: Marit Anker

Bouke Oldenhof: ‘Titus brengt geloofsgesprek op gang’

Voor Bouke Oldenhof was het heel apart om een script te schrijven over een aankomend heilige, terwijl hij zelf niet gelovig is. ,,Als scriptschrijver mocht ik even Titus zijn leven lenen. Dat was heel bijzonder.’’

De grootste verrassing voor Bouke Oldenhof tijdens het schrijven van het script was dat de gelovige mysticus Titus Brandsma in zijn tijd het Godsbeeld ter discussie stelde. ,,Wie is God? Daar wordt nooit over gepraat. Waarom gelooft de één wel en de ander niet? Nog steeds is dat heel actueel. Ik kwam het zelf tegen in ons eigen dorp Tijnje, toen de openbare en christelijke basisscholen gingen fuseren. Door met elkaar in gesprek te gaan over de identiteit van de school blijkt dat je dichter bij elkaar staat dan je denkt. Dat is ook het mooie aan theater. Het brengt mensen in twee uren tijd dichter bij elkaar doordat ze samen even het leven van een ander mogen lenen. In dit geval het leven van Titus.’’

In de voetsporen van Titus

Toen producent Sjoek Nutma hem vroeg om het script voor TITUS te schrijven zei Bouke Oldenhof meteen ‘ja’. Titus Brandsma heeft namelijk een belangrijke rol in het leven van zijn vader – Harm Oldenhof – gespeeld. Hij heeft zelfs nog college bij hem gevolgd aan de universiteit in Nijmegen. Maar belangrijker nog, Harm Oldenhof was actief in allerlei organisaties die door Titus waren opgericht, zoals de provinciale onderwijsraad (later Afûk), de Fryske Academie en Frisia Catholica, de vereniging voor wetenschappelijk onderzoek naar de kerkgeschiedenis van Friesland. ,,Mijn vader trad als het ware in de voetsporen van Titus Brandsma. Twee jaar geleden is hij overleden. Het laatste boek dat mijn vader las was de biografie van Ton Crijnen: Titus Brandsma, de man achter de mythe. Het boek dat ik gebruikt heb als belangrijke informatiebron voor mijn script.’’

Niet op een voetstuk

Vanwege het verleden dat zijn vader met Titus had, voelde Bouke Oldenhof zich met hem verbonden. Daar komt bij dat hij vroeger op een katholieke school zat in Bolsward, de geboorteplaats van Titus. En één van de familieleden van Titus is zijn oude kleuterjuf. Bij de familie Oldenhof thuis werd wel over Titus Brandsma gesproken. ,,Maar mijn vader was niet iemand die mensen op een voetstuk plaatste. Dat deed hij dus ook niet met Titus. Hij was een nuchtere Fries. Net als Titus zelf. Zo gaat het verhaal dat Titus toen hij hoogleraar was in Nijmegen regelmatig de groenteboer hielp om de handkar over de heuvel te duwen. Ze liepen dezelfde route. Dat zegt iets over hoe hij was.’’

Aparte tegenstelling

Tijdens het schrijven van het script ontdekte Oldenhof een aparte tegenstelling. ,,Het is ongelofelijk wat Titus in zijn leven allemaal heeft gedaan. Hij zette zich in voor de katholieke kerk, onderwijs, journalistiek, wetenschap, de Friese taal en cultuur. Hij was alleen maar aan het werk. Daartegenover was hij op zoek naar innerlijke rust. Dat herken ik ook in deze tijd. Mensen zijn hele dagen druk aan het werk en als ze een uurtje vrij hebben moeten ze naar yogales om de rust op te zoeken. Ook Titus maakte zich vreselijk druk om de stilte te zoeken. Die rust vond hij in de verstilling van de Spaanse mystica Teresa van Avila uit de Middeleeuwen, zijn grote liefde.’’

Ik hoorde Joop praten’

Of Bouke Oldenhof tevreden is over het script? Dat weet hij pas na de laatste voorstelling. ,,Want ik schrijf dit niet voor mezelf, maar voor het publiek. In eerste instantie hoop ik dat de regisseur geïnspireerd raakt door het script. Gelukkig heeft Bruun Kuijt, de regisseur van TITUS, het script omarmd. Ook vind ik het prachtig om te zien hoe Theun Plantinga – een oud leerling van mij – zich de rol van Titus helemaal eigen maakt. Het is een hele andere rol dan de kluchtige, vrolijke rollen die wij van hem gewend zijn. Ook vind ik het mooi dat Joop Wittermans de duivel speelt. Toen ik dat hoorde heb ik de hele rol van de duivel door de machine gehaald. Zonder dat hij het weet heeft hij me enorm geholpen, want tijdens het schrijven hoorde ik Joop praten.’’

Geloofsgesprek op NPO1

Bouke Oldenhof hoopt dat TITUS mensen samenbrengt. En dat er op basis van de voorstelling gesprekken plaatsvinden tussen gelovigen en niet-gelovigen. ,,Het is zo’n stuk die je een spiegel voorhoudt en waar je nog lang over nadenkt. Dankzij Titus. Omdat wij tijdens de voorstelling even zijn leven mogen lenen.’’

Op 26 mei is Bouke Oldenhof samen met Theun Plantinga te zien in het programma Geloofsgesprek van Leo Fijen op NPO1.

De voorstelling TITUS is van 31 mei tot en met 10 juni te zien in de Bonifatiuskapel in Dokkum. Kaarten zijn verkrijgbaar bij de Jumbo in Dokkum, de Evangelische Boektiek of via www.titus2019.nl

 

Tekst: Klasina van der Werf

Foto: Peter Sauermann

Hand in hand tijdens dodenherdenking Ee

De opkomst was zaterdagavond groot tijdens de dodenherdenking bij de kerk op de terp in Ee. Ruim honderd dorpsbewoners herdachten samen de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog. Zo werd ook de in het dorp geliefde huisarts Jarl Ruinen herdacht. Hij hielp tijdens de oorlog veel Joodse mensen aan een onderduikadres. Wegens zijn verzetsactiviteiten werd hij opgepakt en op 22 januari 1945 in Dokkum geëxecuteerd.

Bijzonder was dat de familie Ruinen aanwezig was tijdens de herdenking in Ee. Ook de kinderen uit het dorp werden weer bij de herdenking betrokken. Zij hadden op school handen gemaakt die zij in de krans mochten ‘prikken’. Vervolgens mochten de tientallen kinderen hand in hand om het grafmonument van dokter Ruinen staan. Daarmee werd duidelijk een boodschap aan de aanwezigen doorgegeven: ,,We horen er allemaal bij, niemand valt buiten de boot.’’

Tekst en foto’s: Klasina van der Werf

Ee opent Flaaksplein met spectaculaire luchtfoto

Het begint al bijna traditie te worden dat er in het dorp Ee ‘iets’ geopend wordt op Koningsdag. Zo werd de Waddentour in 2016 geopend op Koningsdag, vorig jaar vond de heropening van het vernieuwde vlasmuseum plaats en dit jaar was het ‘Flaaksplein’ aan de beurt.

,,Jimme betinke yn Ie altyd wol wêr wat nijs om it doarp op ‘e kaart te setten’’, stelde wethouder Pytsje de Graaf van de gemeente Noardeast-Fryslân. Zij mocht het nieuwe informatiebord voor toeristen op het Flaaksplein onthullen. Dit deed zij samen met een hele hoop kinderen die haar graag wilden helpen. ‘Wolkom in Ee: hét vlasdorp van Nederland’ staat er bovenaan het grote bord.

Vervolgens was het de beurt aan drone-fotograaf Jeroen Schrage om een mooie foto vanuit de lucht te maken van het vernieuwde plein. Het pad van dit Flaaksplein heeft namelijk de vorm van een ‘e’, een ludieke verwijzing naar de plaatsnaam van het dorp Ee. Alle aanwezigen stelden zich op langs het pad en zwaaiden tegelijk naar de drone in de lucht, met deze prachtige foto als resultaat.

De realisering van het Flaaksplein is mede mogelijk gemaakt door financiële bijdragen van de provincie Fryslân (Iepen Mienskips Fûns en Fan ûnderen op) en de gemeente Noardeast-Fryslân (Dorps Ontwikkelings Maatschappij).

Luchtfoto: Jeroen Schrage Videography

Tekst en overige foto’s: Klasina van der Werf