Nieuws!

De Grote Online Quarantaine Pubquiz Show

De inschrijving voor de Grote Online Quarantaine Pubquiz Show van Noordoost-Friesland is begonnen. Deze te gekke, gezellige en spannende online quiz vindt live plaats vanuit je eigen woning op woensdagavond 20 mei (voor Hemelvaartsdag) om 20.00 uur. Het wordt een avondvullend programma met leuke vragen voor het hele gezin.

Deze Grote Online Quarantaine Pubquiz Show is een initiatief van Pieter Jan Heidstra van De Westereender en Wessel de Roos van Café De Hossebos. ,,Mensen zijn in deze coronatijd toe aan iets anders en willen graag iets hebben om naar uit te kijken.’’ De quiz wordt gepresenteerd door Bouke Koning uit Kollum die gespecialiseerd is in het organiseren van De Quizshow. Hij heeft ervaring met het regelen van een online quiz via een livestream waarbij mensen vanuit huis via een app antwoord kunnen geven op de verschillende vragen. ,,Bouke verzorgt vanaf een speciale geheime locatie een avondvullend programma met tien vragenrondes waarbij we zelf ook ideeën mogen inbrengen’’, vertelt Pieter Jan. Die ideeën zijn er genoeg.

Aanmelden en Hossebox

De inschrijving is zaterdagavond geopend. De eerste tientallen aanmeldingen stroomden meteen binnen. Mensen kunnen zich aanmelden via de FB pagina van De Westereender https://www.westereender.nl/aanmelden-voor-de-quarantaine-pub-quiz/  Wees er snel bij want er is een maximaal aantal deelnemers.

De kosten voor deelname zijn €29,50 per gezin inclusief Hossebox. In de box zit – naast diverse hapjes en drankjes – een briefje met de code waarmee je kunt inloggen voor de quiz. Ook zijn er in de Hossebox talloze kortingsbonnen te vinden die beschikbaar zijn gesteld door lokale ondernemers.  Deelnemers krijgen via Facebook bericht wanneer ze de Hossebox kunnen afhalen. Bezorgen kan ook. Voor de winnaars zijn er cadeaukaarten beschikbaar gesteld door De Coop in De Westereen. Houd voor actuele ontwikkelingen de Facebookpagina van De Westereender en Wessel de Roos in de gaten.

Op de foto: Pieter Jan Heidstra en Wessel de Roos zijn klaar voor de Grote Quarantaine Pubquiz Show. Jullie ook? Foto: Klasina van der Werf

Creatieve ondernemers in de nieuwe Westereender

We kunnen er niet omheen, ook in De Westereender van mei staan weer veel verhalen over de coronacrisis. Maar, zoals lezers gewend zijn, is het in deze krant allemaal net even ‘oars as oars’. Zo staat vooral centraal op welke creatieve manier de ondernemers uit de regio Noordoost-Friesland omgaan met deze crisis. De bloemist, een kok, de dominee, een kunstenaar, maar ook de kapper, een acteur en de eigenaren van de sportschool komen aan het woord. Bijzonder is het initiatief van ‘ús eigen’ Pieter Jan Heidstra en café-eigenaar Wessel de Roos om een grote online quarantaine pubquiz te organiseren, compleet met Hossebox en een bijzondere hoofdprijs.

Uiteraard verliezen we de realiteit niet uit het oog. Ook het indrukwekkende verhaal van Gerbrecht van der Meulen uit Hiaure is te lezen in De Westereender. Deze 24-jarige verpleegkundige werkt op de corona-afdeling in het St. Antonius Ziekenhuis in Nieuwegein. En Burt Sytsma uit Ee vertelt hoe hij deze tijd ervaart nu zijn moeder, die in Meckama State in Kollum woont, besmet is met het coronavirus. Verder hebben we ook weer een oorlogsverhaal, dit keer vertelt door de ogen van Ine Prins die de oorlog als meisje meemaakte. Ze weet nog goed dat ze 75 jaar geleden in haar bed lag te zingen toen haar moeder zei: ,, Hâld mar op mei sjongen. Miskien sjogge we dyn heit nea wer.’’

De Westereender verschijnt op woensdag 6 mei bij ruim 36.000 mensen uit de hele regio Noordoost-Friesland in de bus. Losse exemplaren van De Westereender zijn onder andere verkrijgbaar bij de Coop en Primera in De Westereen, bij de diverse gemeentehuizen en de Jumbo in Dokkum.

Bed & Breakfast uit Ee op tv

Cor en Ron van een Bed & Breakfast in Ee doen mee met het populaire tv-programma Bed & Breakfast van Omroep MAX. De eigenaren slapen op bijzondere plekken bij andere Bed & Breakfasts en leiden hun gasten rond in deze omgeving.

Zes jaar geleden werden Cor en Ron al gevraagd om mee te doen als eigenaren van een monumentale kop-hals-rompboerderij. ,,Toen waren we er nog niet klaar voor. Nu de programmamakers opnieuw belden, twijfelden we weer. Moeten we dit wel doen? Vrienden van ons uit Sibrandahûs gaven de doorslag. Zij hadden zelf een paar jaar geleden meegedaan en vonden het erg leuk’’, vertelt Cor. De heren hebben geen spijt van deze beslissing en kijken terug op een mooie, maar intensieve tijd. ,,In november waren de opnames, zes dagen achter elkaar. Daarvan komen vijftig minuten op tv. Het blijft spannend, want we hebben geen idee wat ze uitzenden’’, zegt Ron. Daar komen ze snel genoeg achter, want vrijdag 8 mei wordt het programma uitgezonden. ,,We zien dit vooral als promotie voor dit gebied. Onze gasten verbazen zich er altijd over hoe mooi het hier is. Nu kunnen we aan heel Nederland laten zien wat Noardeast-Fryslân allemaal te bieden heeft.’’

Foto: Klasina van der Werf

Jan van der Werf: ‘De kûgels fleagen ús om ‘e earen’

Mijn pake (Jan van der Werf) hield – net als ik – van schrijven. Ik heb hem helaas niet echt gekend. Ik was zeven jaar toen hij op 67-jarige leeftijd overleed. Ik had hem graag vragen willen stellen over de Tweede Wereldoorlog. Gelukkig heeft hij daar zelf wel iets over op papier gezet. Zijn verhaal gaat over wat hij vandaag precies 75 jaar geleden meemaakte. Hij schreef in het Frysk, de taal van zijn hart:

‘De middeis fan ‘e 14e april 1945 wiene wy mei in keppeltsje maten nei de Burgumermar ta gien yn in roeiboatsje om in putsje op te knappen, sa as dat dan wenst is te sizzen. Ik wie de âldste (26 jier) en al hast 4 jier troud mei Wieke. Wy hiene ek al in jonkje (Kees) dy’t doe krekt 2 jier wurden wie.

Wy seagen de Canadeeske tanks oer de brêge fan Eastermar riden en stieken doe de mar oer, om’t wy mienden dat wy har op Skûlenboarch wol te sjen krije soene. Wy hiene sjoen dat de Burgumer draaibrêge troch de Dútsers ûnklear makke wie. Wy krigen gjin Canadezen te sjen mar rekken fersile tusken in fjoergefjocht fan ‘e B.S. (Binnenlânse Striidkrêften) en de Dútsers en miskien ek noch wol Canadezen, mar dat wit ik net seker. Ien fan ús (Jaap fan K. de Vries, kleanmakker oan ‘e Legewei) helle in wite bûsdûk út ‘e bûse en begûn dêrmei te wapperjen wylst wy allegearre plat op it liif yn ‘e boat leine. En samar hâlde it sjitten op, wylst in pear tellen dêrfoar de kûgels ús om ‘e earen fleagen en yn it wetter telâne kamen, flak neist ús boatsje.

Wy binne mar gau nei Burgum gien. Dy nachts waard ik út bêd helle troch mannen fan ‘e B.S, yn ‘e folksmûle meast ûndergrûnske neamd. Wy moasten helpe om ‘e pontonbrêge oer de Grinzerfeart ree te meitsjen. Wylst it roettsjuster wie en wy by wize fan sprekken gjin hân foar eagen sjen koene, hawwe wy dy hiele nacht dwaande west – mei ien B.S.-er as gids – ljochtpeallen te ferslepen op in saneamde ‘mâle Jan’. Wêrwei en wêrhinne wisten wy net mar ús gids wist it wol.

De oare moarn – wylst de dage oan ‘e loft kaam – seagen we mei eigen eagen wat wy dy nachts mei man en macht ta stân brocht hiene en seagen wy de Canadeeske tanks oer de Grinzerfeart riden. In oerdwylske Canadees skeat in triomfskot ôf sadat de pannen fan it dak fan Ealse Brouwer fleagen en ús yn lytse stikjes om ‘e earen fleagen.

Dy middels fan snein 15 april 1945 binne wy meiinoar nei tsjerke gien om de God fan ús libben te tankjen foar de befrijing!’

De Westereender brengt speciale corona-editie uit

DE WESTEREEN – In tijden dat ook huis-aan-huiskranten het moeilijk hebben gaat de uitgever van De Westereender niet bij de pakken neerzitten. Integendeel, in samenwerking met de redactie is een speciale corona-editie uitgebracht. In deze krant wordt duidelijk hoe mensen uit Noordoost-Friesland deze bijzondere coronatijd ervaren. ,,Maar we brengen het nieuws wel op zo’n manier dat de verhalen hoop en troost bieden. Niet voor niets wordt De Westereender de leukste krant van Noordoost-Friesland genoemd’’, stelt uitgever Pieter Jan Heidstra.

In de editie van april vertellen verschillende mensen uit de regio Noardeast-Fryslân hoe zij deze coronacrisis ervaren. Zo komt er een juf en een horecaondernemer aan het woord, maar ook mensen uit de zorg en examenkandidaten. Bijzonder is het verhaal van ambulancechauffeur Norbert Beerstra. Hij heeft vanuit Brabant corona-patiënten vervoerd naar onder andere het UMCG. Naast de ‘coronaverhalen’ staan er uiteraard ook andere human-interest verhalen in de krant, zoals lezers dat van De Westereender gewend zijn. Zo heeft de redactie interviews gedaan met televisiepresentator Sipke Jan Bousema, kok Wiebe de Jong en tennisleraar Stephan van den Berg.

Sulveren opstekker

Verder is er aandacht voor de skatebaan in Feanwâlden die dankzij jongeren uit het dorp omgetoverd wordt tot een prachtige ontmoetingsplek. Ook het oorlogsverhaal in het kader van 75 jaar vrijheid die de redactie dit hele jaar al brengt ontbreekt niet. Dit keer gaat het over verzetsman Yde Pranger, die zich zijn hele leven schuldig heeft gevoeld over de verzetsactie bij De Falom. Bijzonder in deze krant is ook de uitreiking van de eerste ‘Sulveren opstekker’, een nieuwe prijs van De Westereender.

Tulpen Brugchelencamp

De Westereender verschijnt op woensdag 8 april bij ruim 36.000 mensen uit de hele regio Noordoost-Friesland in de bus. Om  de bewoners van Brugchelencamp op te fleuren in deze coronaperiode deelt uitgever Pieter Jan Heidstra in samenwerking met Jilderda Bloemenboetiek op deze dag tulpen uit bij het zorgcentrum in De Westereen. Losse exemplaren van De Westereender zijn verkrijgbaar bij de Coop, Primera en het bovengenoemde zorgcentrum. Tevens is De Westereender gratis verkrijgbaar bij de diverse gemeentehuizen en de Jumbo Dokkum.

Dagboek in coronatijd

Ik heb besloten een dagboek bij te houden nu we vanwege het coronavirus verplicht thuis moeten blijven. Vanuit onze woonboerderij in Westergeest zijn we letterlijk afgesloten van de buitenwereld. De komende tijd ga ik schrijven over hoe wij met deze situatie omgaan, maar ik ben ook benieuwd hoe anderen het ervaren. Kunnen jullie het regelen met werk en opvang van de kinderen? En hoe brengen jullie deze bijzondere tijd door?

Lees hier het eerste verhaal over mijn eigen ervaringen (Verplicht vrij!)

Dagboek deel 2 (En dit was nog maar de eerste dag…)

Dagboek deel 3 (Opeens zijn wij nuchtere Friezen niet meer zo nuchter)

Dagboek deel 4 (Naar buiten!)

Dagboek deel 5 (Het is menens)

Dagboek deel 6 (Een leerzame week)

Dagboek deel 7 (Wij missen school)

Dagboek deel 8 (Een lach en een traan)

Dagboek deel 9 (We hebben een dip)

Dagboek deel 10 (De dag van de waarheid)

Dagboek deel 11 (Laatste dag als juf)

Dagboek deel 12 (Vrijheid)

Dagboek deel 13 (Normaal?)

Nooit meer de weg kwijt in Ee

EE – Ee heeft nieuwe verwijsborden gekregen die verspreid door het hele dorp te vinden zijn. Dorpsbewoners hadden al langere tijd de wens om de wildgroei aan bordjes in het dorp aan te pakken. Nu zijn alle borden donkergroen en voorzien van gouden letters. Op de bordjes staan onder andere het vlasmuseum, de sportvelden en het parkeerterrein vermeld. Het noemen van bedrijven vonden de ondernemers niet meer nodig, die zijn tegenwoordig wel te vinden via Google Maps. Alleen het eetcafé en de Bed & Breakfasts in het dorp staan er wel op, omdat dat handig is voor toeristen.

Het realiseren van de nieuwe verwijsborden in Ee is mede mogelijk gemaakt door de Dorps Ontwikkelings Maatschappij Ee (DOM), LauwersReclame uit Dokkum, Alzerda Ferro Trading uit Kollumerzwaag, Loonbedrijf Postma uit Westergeest, WMR Rinsumageest, M.J. Borger Transport uit Ee en heel veel vrijwilligers.

 

Gurbe Douwstra: Meer dan alleen een optreden

Je bent ‘te plak’ als je rust en ruimte in je hart en hoofd hebt. Dat stelt de Friese troubadour Gurbe Douwstra die op zaterdagavond 14 maart met zijn Friestalige liedjesprogramma ‘Te Plak’ in Theaterkerk Nes optreedt. Hij vertelt en zingt over zijn leven. ,,Eins is myn libben net sa botte oars as dat fan oaren, dus in soad minsken sille harren yn myn ferhalen herkenne.’’

Het is alweer twee jaar geleden dat Gurbe Douwstra ontslag nam bij Omrop Fryslân. De voormalige radiopresentator heeft geen moment spijt gehad van deze beslissing. Sterker nog, hij zag het als een kans om eindelijk zijn Friestalige theaterliedjesprogramma te schrijven. Hij raakte geïnspireerd door Daniël Lohues die zijn verhalen en anekdotes ook zo mooi vertelt tussen de solosongs door. ,,Gelokkich wiene de programmeurs fan de Fryske teaters fuortendaliks enthousiast. De Lawei woe sels de premjêre en dy wie fuort al strak útferkocht’’, vertelt Douwstra. De recensies zijn lovend.

Ups en downs

Voor dit programma schreef de Drachtster nieuwe liedjes, aangevuld met bestaande nummers die passen bij deze voorstelling. Het is een muzikale levensreis geworden, een heel persoonlijk verhaal. ,,Ik gun minsken in blik yn myn holle en yn myn hert. Dat begjint by myn jeugd yn de Wâlden en it ferhaal giet fierder oer de ups en downs yn myn libben.’’ De twee dieptepunten uit zijn leven die in het stuk voorkomen gaan over zijn scheiding en over zijn oudere broer die zeven jaar geleden een herseninfarct kreeg en nu in een verpleeghuis woont. ,,Fansels sit der ek humor yn it stik. Sa nim ik mysels op de korrel mei myn leeftiid en alle kwalen dy’t der by hearre.’’

 As it myn tiid is

Zelf is Gurbe Douwstra te plak. Hij is ‘grutsk’ op zijn kinderen en kleinkinderen en heeft nu de rust en ruimte om te doen wat hij het liefste doet: liedjes schrijven. Uiteraard in het Frysk, want alleen dan kan hij de sfeer uitstralen die hij wil. Ook het lied ‘As it myn tiid is’ komt in de voorstelling voor. ,,Dat nûmer komt nei it liet oer myn broer. It is in treastliet dat ik skreaun ha foar myn bern. Ik hear dat it ferske faak op útfearten spile wurdt. Dat docht my goed. Ik fyn it moai dat it sa universeel is dat it ek by oaren oanslacht.’’

Spyt

Een echte boodschap heeft Gurbe niet voor de mensen die naar zijn theatervoorstelling komen. ,,Ik fertel de minsken net wat se moatte dwaan of hoe’t se libje moatte. Ik sis allinnich dat se nergens spyt fan moatte ha, dat is sa’n sinleaze emoasje. Ik hoopje minsken te reitsjen mei myn ferhalen en ik gun oaren ek dat se harren ‘te plak’ fiele, want dat is sa’n geluksalich gefoel. Dat docht in minske goed.’’

Kaarten

Gurbe Douwstra wordt in ‘Te Plak’ begeleid door Wander van Duin op contrabas, Johanna Hamstra op banjo en mandoline en Jan de Vries op gitaar, accordeon, dobro en mandoline. De voorstelling in Theaterkerk Nes begint 14 maart om 20.00 uur. Kaarten zijn verkrijgbaar via Theaterkerk Nes.

Tekst: Klasina van der Werf/ Foto: Maartje Roos

Basisschool Ee voert actie op een actieve manier

Veel scholen gaan tijdens de onderwijsstaking dicht, maar het team van De Gearing heeft besloten om op een andere manier actie te voeren. De kinderen uit Ee moeten donderdag 30 en vrijdag 31 januari dan ook gewoon om half 9 naar school. ,,We gaan op een actieve manier actie voeren’’, aldus directeur Onno Bouma van De Gearing.

De dag begint donderdag voor de kinderen in Ee met een kringgesprek. ,,Samen met de kinderen praten we over de staking. Wat is staken eigenlijk? En waarom staken de meesters en juffen? En op wat voor manier kun je staken? Aan de hand van een taalronde proberen we de kinderen erbij te betrekken’’, legt Christina Post uit, die zich al meer dan 25 jaar met hart en ziel inzet voor de basisschoolkinderen. Vervolgens bedenken de kinderen leuzen voor spandoeken die ze in de klas maken. Tot slot gaan alle leerlingen met deze spandoeken een rondje door het dorp lopen. ,,We willen op een positieve manier laten zien aan de inwoners van Ee dat er écht wat moet gebeuren in het onderwijs. Anders komt het niet goed. Deze actie past goed bij onze visie op het onderwijs: kinderen lesgeven vanuit een betekenisvolle situatie. Samen leren, samen leven!”

Zorgen over toekomst

Het valt Onno Bouma op dat het in de media vooral gaat over staken, geld en werkdruk. ,,Op die manier maak je het beroep alleen maar minder aantrekkelijk voor jongeren. Wij willen laten zien dat ons vak zoveel mooie kanten heeft. Het gaat ons in eerste instantie niet om het salaris, wij willen mensen op de werkvloer houden. Nu én in de toekomst. Ik ben elke ochtend blij als het zeven uur is geweest en ik geen afmeldingen van leerkrachten heb gehad. Want als er iemand ziek is, hebben we een probleem. En dan valt het hier in Ee nog mee vergeleken met het lerarentekort in de grote steden. Maar we maken ons echt zorgen over de toekomst. Ook aan de volgende generatie willen we goed onderwijs blijven geven’’, stelt de directeur van de basisschool in Ee. Juf Christina voegt er aan toe dat ze het belangrijk vindt dat het niveau dat ze hebben opgebouwd in stand blijft. ,,Als je nu al ziet dat er niet genoeg studenten voor de Pabo kiezen, wordt het probleem straks alleen maar groter. Dat terwijl juist die jonge leerkrachten zo belangrijk zijn. Zij kunnen veel beter inspelen op de 21e eeuwse vaardigheden die de leerlingen moeten leren.’’

Ludieke actie

Door op een actieve manier actie te voeren wil het team van De Gearing aangeven dat ze denken in mogelijkheden. Zo hebben ze ook voor de vrijdagochtend een ludieke actie bedacht waar ze nog niks over kunnen verklappen. ,,Thuisblijven lost niks op. Ons vak moet weer aantrekkelijk worden gemaakt, niet alleen voor juffen, maar zeker ook voor meesters. Dat begint al bij de opleiding’’, stelt Onno. De meesters en juffen willen uitstralen dat ze enthousiast zijn over hun beroep. Leraren leveren een belangrijke bijdrage aan de ontwikkeling van kinderen. Zij doen dit werk voor hún toekomst. Dat geeft voldoening. Christina: ,,Kinderen zijn zo puur, die komen op school zoals ze zijn. Elke ochtend word ik vrolijk begroet door de kinderen met ‘hey juf’. Dat is toch prachtig?’’

Tekst: Klasina van der Werf

Hoe was het om op te groeien in een groot gezin?

NES (Noardeast-Fryslân) – Anita Terpstra (1974) vertelt op zondagmiddag 19 januari vanaf 15.00 uur over haar boek ‘Het huis vol’ in Theaterkerk Nes. Dit boek geeft een beeld van het grote gezin in naoorlogs Nederland.

Haar lezing gaat over hoe het was om op te groeien in zo’n groot gezin. Was het gezellig? Kwamen ze aandacht tekort? Hoe werden alle monden gevoed en hoe werd de orde bewaakt? Maar vooral, hoe heeft hun plek in dat grote gezin de levens beïnvloed van Anita’s vader, moeder ooms en tantes?

In 2015 kregen vrouwen gemiddeld 1.66 kinderen. Honderd jaar eerder waren dat er nog 4.45 en echtparen die rond 1870 trouwden kregen gemiddeld zelfs 8 kinderen. Al vanaf haar jeugd is Anita Terpstra gefascineerd door de jeugd van haar ouders die beiden opgroeiden in een groot naoorlogs gezin. Samen hadden zij negentien broertjes en zusjes.

Anita Terpstra (1974) studeerde journalistiek en kunstgeschiedenis. Eerder schreef zij veelgeprezen thrillers waaronder Nachtvlucht, Anders en Samen, dat in het Duits en Frans werd vertaald en genomineerd werd voor De Gouden Strop. Anita is opgegroeid in Hallum en woont nu met haar gezin in Leeuwarden.

Kaarten zijn verkrijgbaar via www.theaterkerknes.nl