Van bouwval tot droomhuis

Waar beginnen jullie aan, zeiden veel mensen tegen Gerda en Jitze Vanger toen ze de voormalige visserswoning in Moddergat kochten. Het was een bouwval dat als gevolg van bijna twintig jaar leegstand volledig in verval was geraakt. Nu, twee jaar later, weten velen niet wat ze zien. Zowel van binnen als van buiten is de woning gerestaureerd in de stijl van vroeger. Dorpsbewoners zijn blij dat deze rotte kies in het dorp eindelijk is opgeknapt. En Gerda en Jitze voelen zich hier helemaal thuis.

,,Het lijkt wel een museum.’’ Deze reactie krijgt Gerda vaak als mensen hun huis zien. ,,It is echt myn hûs’’, zegt Gerda. Dat had ze in haar vorige nieuwbouwwoning niet. ,,Ik voelde me daar best wel schuldig over, want het was een heel mooi huis met alles erop en eraan, maar ik kon het er niet gezellig krijgen’’, vertelt Gerda. Daarvoor woonden ze ook in een oud huis aan de Seewei, maar daar moest regelmatig wat hersteld worden, zoals het dak dat lekte. ,,Maar dat huis was wel heel sfeervol. Ik hou van oude huizen, ik weet niet wat dat is.’’

Kraakpand

Gerda had vijf jaar geleden al eens een kijkje genomen in het huis waar ze nu wonen. Het was toen een kraakpand en de jeugd had er een raam ingeslagen, zodat je gemakkelijk even naar binnen kon komen kijken. Het stond zo lang leeg doordat de eigenaresse, Marianne van der E (beter bekend als de pensionhoudster van Anjum) vast zat in de gevangenis. ,,Het huis zag er niet uit. Je zag het van de buitenkant bijna niet eens staan. Alles was begroeid. Het leek één groot oerwoud. Maar als ik hier binnen was fantaseerde ik over wat je er van zou kunnen maken. Mijn man moest er eerst niets van hebben, dus had ik het maar uit mijn hoofd gezet.’’

Bedstededeuren

Toch hielden Gerda en Jitze het huis wel altijd in hun achterhoofd. Op een gegeven moment verkocht Jitze zijn garnalenschip. Hij zei: ik neem contact op met de eigenaresse van dat huis en als we het eens worden koop ik het. ,,Toen begon ik weer te twijfelen, want dat zou betekenen dat we twee huizen zouden hebben. Maar Jitse is optimistisch en zei: dat verkopen we wel. Een jaar lang is hij samen met onze timmerman en adviseur Dorus Ploeg aan het werk geweest om het hele huis te strippen. Er zat geen vloer in, er moest een nieuw dak op en aan de binnenkant is alles kaal gemaakt. Hij vroeg de jeugd uit het dorp te helpen om alle troep die nog in het huis stond er uit te halen. Het scheelde niet veel of ze hadden de oude bedstededeuren ook bij het grof vuil gegooid. Gelukkig heb ik die nog net op tijd kunnen redden’’, vertelt Gerda.

Kleuradvies

In augustus 2015 werd hun eigen huis verkocht en moesten ze snel alles nog verven zodat ze meteen hun nieuwe woning konden betrekken. De verbouwing was al helemaal klaar. Voor de kleuren heeft Gerda advies gevraagd aan een kleurenstylist. Zij zei: Wat wil je sowieso in huis hebben? ,,Die merklap’’, zei Gerda en ze wijst naar het prachtige borduurwerk dat nu in de woonkamer prijkt. Dan passen we de kleuren daar op aan, stelde de kleurstylist die vervolgens voor allerlei verschillende grijstinten koos. Gerda had alle oude spullen die in hun eerste huis stonden allemaal bewaard. ,,In het nieuwbouwhuis stond dat allemaal op zolder. Dat paste niet bij die inrichting. Jitze heeft wel eens gezegd, gooi die rotzooi weg, maar ik ben blij dat ik dat niet gedaan heb.’’

Oude elementen

In de grijsgroene keuken vallen de brocante emaille potten en pannen meteen op. Het oude ledikant in de slaapkamer met bedstedewanden heeft Gerda ooit gewonnen tijdens een loterij bij de woningcorporatie waar ze werkte. In het vorige huis stond dat op zolder, nu komt dat mooi van pas. De ambachtelijke Friese witje tegels achter de kachel kregen ze van mensen uit het dorp. Als dank voor het opknappen van deze woning. Bijzonder is ook de kapstok in de hal, gemaakt van een oud stuk hout dat Jitze vond tijdens het vissen op zee. ,,Hij wilde het eerst netjes zagen, maar ik zei:  breek maar doormidden. Dat staat veel mooier.’’ En zo is het huis doorspekt met oude elementen.

Vakantiehuis of snoepwinkel

Het huis is nu klaar. Nu is de voormalige veeschuur achter het huis aan de beurt. ,,Onze zoon gaat hier een mooi huisje van maken. Eerst voor zichzelf, later voor toeristen die ’s zomers het pittoreske vissersdorp langs de zeedijk goed weten te vinden. ,,Maar, misschien wil ik er ook nog wel eens een winkeltje van maken. Met van die oude snoeppotten.’’ Gerda ziet het alweer helemaal voor zich. Net als vijf jaar geleden…

Tekst en foto’s: Klasina van der Werf

Bron: Noflik Wenje 18 mei 2017

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *