Borduren boven alles

Veel mensen uit Ee hebben haar vast vaak zien zitten. Voorovergebogen voor het raam, zit ze elke dag geconcentreerd te borduren. De 92-jarige Sjoukje Visser- Reitsma maakt ondanks haar hoge leeftijd nog de prachtigste schilderijen van haar borduurwerken, waar ze zelf soms versteld van staat.

Haar moeder en zus waren naaisters, maar Sjoukje ging veel liever borduren. Ze is zelfs vijf jaar lang handwerkonderwijzeres geweest in Drogeham en Boelenslaan. Ook heeft ze jarenlang bij wolfabrikant Parley in Dokkum gewerkt, waar ze onder andere smirnakleden maakte. Ook breide ze heel veel sokken en maakte ze kleding voor Roemenië, dozen vol.

,,Ik ha altyd al borduurd. It is myn hobby. Sûnt ik in hernia krige, 5 jier lyn, borduur ik nóch folle mear. Ik kin der moai by sitte. Ik wit net hoefolle skilderijen ik makke ha. It is net by te hâlden.” Borduren komt volgens vrouw Visser heel precies. Ieder kruisje wordt geteld en als je één fout maakt, kun je helemaal opnieuw beginnen. ,,Mei de kleuren kinst noch wol sjoemelje, mar mei de krúskes net”, stelt vrouw Visser. Het liefst maakt ze schilderijen van mensen, bloemen en dieren. ,,Yn dat skilderij sitte 75 kleuren”, vertelt Visser terwijl ze naar het schilderij wijst van een hortensia dat boven de schouw hangt. Ze is er ongeveer twee maanden mee bezig geweest om het te maken. Schoondochter Jantsje bestelde het patroon via internet. ,,As ik der nei sjoch tink ik soms: ha ik dat makke?”

Voor de (klein)kinderen en drie achterkleinkinderen borduurde ze geboortetegels. Ook mochten de kleinkinderen van 6 en 8 jaar van haar een kunstwerk uitzoeken. ,,Sterre fynt dy mei it hynder moai en Mirthe de dûnseres. As ik der net mear bin hoopje ik dat de bern de skilderijen net samar fuort dogge. Derfoar is it te djoer. Foaral dat ynlisten kostet in soad jild. Ik ha leaver dat se it fuort jouwe oan ien dy’t der bliid mei is.”

Sjoukje Visser begint ’s ochtends als het licht is al met borduren en na een middagpauze gaat ze tot vier uur door. Tellen, tellen en nog eens tellen. Dat is waar het bij borduren om gaat. Als ze aan het borduren is hoort ze dan ook niks. ,,Moatst wol in protte geduld ha. En goeie eachen. Wat dat oangiet is it bysûnder dat ik dit noch dwaan kin. Want sûnt 1 januwaris bin ik al 92 jier.”

Tekst en foto: Klasina van der Werf ; Bron: Jister Nijs

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *